از وقتیکه بلیط سفرم به مشهد مقدس را دیدم شوق وصف ناپذیری در وجودم شعله ور گردید با خودم گفتم به نظر انشالله این بار طلبیده شدم به پابوس امام مهربانیها .
اولین سلام را در محوطه دانشگاه در حالیکه که دست را بر روی سینه ام گذاشته بودم واشک شوق دیدار عصمت هشتم در وجودم موج میزد به امام رئوف ،سلطان طوس آقا حضرت علی بن موسی الرضا (ع) دادم وزمزمه کردم آقا جان :
اشتیاقی که بدیدار تو دارد دل من
دل من داند ومن دانم ودل داند ومن
وبعدش عرض کردم آقا ومولای من چون به پابوست برسم تو را بجان جوادت قسم خواهم داد مشکل همه گرفتاران را برطرف نما . الهی آمین
لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ(نجم۵۷)
كسی جز خدا برطرف كننده سختیها و هول وهراسش نیست.
@Paboos_znu
#دلنوشته
به مشهد که میام، انگار وارد یه جهان دیگه شدم، وقتی به مشهد میرسم، انگار که کولهباری از غم، از شانهام خالی شده و انگار که دیگه خیلی از غصهها، تاثیری روم ندارن،
یا امام رضا، من هربار که به سمتت میام، سرشار از دغدغه و خواسته و تمنّام که توی دلم هست و اونا رو واسه تو بازگو میکنم،
البته که همهچیز دست خداست و گشایش همهی مشکلات به ارادهی خدا انجام میشه، ولی اومدن من سمت تو، واسه اینه که اعتبار و آبروی تو پیش خدا، از همهی ما آدما خیلی بیشتره، و اگه تو وساطت کنی و ضامن بشی و از خدا بخوای بیشتر هوام و داشته باشه، خدا روی تو رو زمین نمیاندازه...
یا امام رضا، تو ضامنم باش❤️