حد وسط رو گم کردم، نه با آدمها حس بهتری دارم، نه با تنهایی به توافق میرسم، نه حوصله شلوغی رو دارم، نه با سکوت خونه کنار میام، نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم نه با خودخوری حس راحتی دارم، بعضی روزها به معنای واقعی کلمه از کادر زندگی خارج میشم.
میدونم روزای سختی رو میگذرونی،ولی یادت باشه:
چنان روزی رسان روزی رساند
که صد عاقل از آن حیران بماند
پس غصه نخور عزیز جان درست میشه!
تابستون امسال؛
تحمل گرمای شدید،تنهایی،تلاش برای نهایی و کنکور،شب بیداری،فروپاشی روانی، حس آزادی بعد از کنکور،ملاقات افراد مورد علاقم،تولد فرد مورد علاقم.