تابستون امسال؛
تحمل گرمای شدید،تنهایی،تلاش برای نهایی و کنکور،شب بیداری،فروپاشی روانی، حس آزادی بعد از کنکور،ملاقات افراد مورد علاقم،تولد فرد مورد علاقم.
ترس عجيبی كه من جديداً باهاش مواجه شدم ترس از اميدواريه. میترسم به چیزی اميدوار بشم و نشه. اون نشدن انقد تكرار شده كه لذت امیدواری در یک سرى موارد رو هم ازم گرفته.