هر جا میگفتم ونوس جشن تکلیفمون بوده میگفتم پس چرا ما تو نمازخونه مدرسه بودیم😂
یعنی چی که کسی با قربون صدقه بیدارم نمیکنه راهنماییم نمیکنه به سمت دانشگاه.
نمیدونم اسمشو بذارم ناملایمات زندگی یا گروآپ، اما تیست میوزیک و اوتاکو بودن یارو دیگه برام معیار نیست.
انقدر اطرافم آدمهای وحشتناکی دیدم که اصلا نمیتونم به این ملاکهای سطحی فکر کنم وقتی آدما تو چیزهای بزرگ تری دارن درجا میزنن.