هدایت شده از الوُجوم ؛
آی آدمی که از شدت وقاحت کسی که
بهت بد کرد هنگ کردی، آروم بمون
زمان میگذره و یه جوری همون وقاحتا
دامنشو میگیره که میگی دسخوش خدا
چون من اگر پسر بودم و موهام رو امشب تو این حالت میدیدم، عاشق دختر مردم میشدم.
تا گردن از پنجره بیرونم و موهام تو باد تکون میخوره.
بابا بیدار شده منو اینجوری دیده پنیک کرده میگه داری چیکار میکنی؟ میگم دارم آسمونو میبینم
گفت کاش خدا یه عقلی بهت بده دختر ساعت دو نصف شب.
در بست و رفت:)