امروزم اومدم اینجا... ولی یچیزی سر جاش نبود... چیزی که باید و توی این حیاط با صفای قدیمی پیدا نکردم. . . برگ ها ی درخت نارنج محبوبم،دیگه اون شور و صفا رو نداشتند، بی روح بودن،حسی که باید می بود... برگ هاش خاک گرفته بودن. اما شاید اون حیاط نبود ک تغییر کرده بود،من ام ک تغییر کرده بودم:)

میدونی غمگین تر از تنهایی چیه؟! این که شاید، لبخندی که بر من میزد، از روی عشق نبود! از روی ترحم بود. . . شاید دلش برایم میسوخت!... این که آنقدر عاشق اش هستم، و او، همچون آسمانی زیبا؛ برای من بود. . . گرچه،ماهی در آن آسمان،دیده نمی شد:) آن بود، ولی نه با عشق! و من هر شب قبل از آن که به عالم کابوس های شبانه ام سفر کنم. از خود میپرسم؛ بودن او،به تنهایی کافی بود؟ شاید خواسته اضافی بود:) اما بودنش به تنهایی. . . شبیه روز بدون خورشید بود. شاید، شب بی پایان:) او رفت،و من،همچنان ماندم، در او:) به قلم خودم

مائده،امیدوارم برگشتی معلم امتحان و ازت بگیره.

درس بخونیم و ناخون بسابیم.🥲🎀

روزی ک ب دنیا اومدم،حتی فکر اشم نمیکردم اختیار بلند یا کوتاه بودن ناخون هامم قرار نیست داشته باشم.

و من شکستم،برای بار هزار و یکم.

‌به دل بگیر، باور کن ادما میدونن دارن چیکار میکنن😂🎀

عااا،اسم اکانتم و برای بار هزارم عوض کردم،ب همین دلیل،ممکنه توی بیوم یه تغیراتی ب وجود بیاادد

فاطمه زرا ام ادمین شد.

عهههه

اره

دلم میخواد بازم برگردم ب تابستون،به روزی ک این و گرفتم و براش ذوق داشتم:)