دلتنگ برادر بود...
باروبُنه جمع و عزم خراسان کرد،
بی مَرد و مدد...
حوالی ساوه دِق به جسمش زد،
بیمار شد و دلخون، خونِ جگرش
به جان انارهای ساوه شَتَک زد و
انارها شد سرخ!...
پیکرش را غرق در تابوتی از نارگل
به قم آوردند و دفن کردند...
دلتنگ که میشوید به قم بروید،
این دختر دلتنگی را بلد است و
به یک گردش قَرنیه مداوایش میکند(:
- حامد عسکری
