گفت:منظورت چیست که احساس واقعی بودن نداری؟ گفتم:نمیدانم، انگار از بس وانمود کرده‌ام به چیزی که نیستم کل زندگی‌ام یک نمایش تئاتر احمقانه شده. حتی در تنهایی هم برای خودم نقش بازی میکنم ، از خودم میپرسم من واقعا چه کسی هستم؟ میگویم:قوی‌ام؟واقعا هستم؟ منطقی‌ام؟واقعا هستم؟ چه میخواهم؟ علایقم واقعی هستند یا یک مشت توهم؟ نمیدانم،حتی نمیدانم این حرف ها واقعی هستند یا نه. آن من واقعی بدبخت زیر هزاران لایه ماسک گم شده و حتی نمیشود پیدایش کرد....

ــــــ

«شاید در حرف بتوانی تظاهر به خوب بودن کنی، اما چشم‌هایت همه‌چیز را لو می‌دهد.»

تو را من برگزیدم از میانِ همه خوبان :)

[داشتم یه کتاب میخوندم رسیدم به قسمت آلبوم عکس ها به این عکس که رسیدم یکم فکر کردم با خودم گفتم چطوریه که 22 سال گذشته بعد زنه چطور توی این 22 سال جنس و رنگ پیرهن و هنوز یادشه... (عکسم سایه سفیده، رنگش پیرهنه معلوم نیست)] *mp: عشق

دنیا یه بیمکسم به من بدهکاره...

🥺🤌🏻

هر شب خونه رو متر میکنم تک تک خاطراتو سیو میکنم دختر جدید میاد تهش منم یه روز ولت میکنم☺️

آدم نیمرو باشه ولی دورو نباشه- #fate

من شیشه کوهم، اما از وسط تا خورده‌ام تو تصور می‌کنی، چوبِ خدا را خورده‌ام نه خیال بد مکن، چوب خدا اینگونه نیست من هر آنچه خورده‌ام، از دست دنیا خورده‌ام قطره‌ام اما هزاران رود جاری در من است غرق در دشواری‌ام، انگار دریا خورده‌ام دائماً در حال تغییرم، بپرس از آینه بارها از دیدن تصویرِ خود جا خورده‌ام. #فاضل_نظری.

ای پیتزاهای عمرم،همبرگرهای قلبم،کبابای زندگیم، اسپاگتی‌های افکارم، بدون شما فلافلم🚶🏻‍♀ n+3