یه تعداد زیادی فکرخوان* اینجا اومدن. اول اینکه از عرفانه ممنونم، با حرفای خیلی یهوییش یه سد محکمی از افکارِ «نکنه به همه چیز بیش از حد فکر میکنم؟» رو شکست. دوم اینکه به نظرم اومد یه توضیحاتی برای همه بدم که اینجا چطور جایی هست.

خوش اومدین به این گوشه از ایتا. ~ - اینجا صرفاً سعی می‌کنم بخشی از چیزهایی که یاد میگیرم و به ذهنم میاد و مفیده رو به اشتراک بزارم. تلاش ما همیشه باید به سمتی باشه که مطلب اشتباه ترویج نکنیم، و سعی می‌کنم مطالب رو قبل اشتراک گذاشتن بهشون دقت کنم. اما همه‌ی انسان‌ها تو مسیر رشد هستن، ممکنه اشتباه کنن. پس قبل از پذیرش هر نظر و فکری، نه فقط اینجا، بلکه همه جا، اول خوب بهش فکر کنید. اگر احیانا فکری اینجا منتشر شد که بعداً فکر درست تری ازش رو فهمیدم و درک کردم، با شما در میون میزارم. علت اینکه میگم خوب فکر کنید این هست که شاید شما متوجه اون اشتباه بشید و بگید تا همه بدونیم. یا شاید بعداً اون روزی که به نتیجه رسیدم فکر درست تری وجود داره، نتونم بهتون برسونم یا شما به هر دلیلی اینجا عضو نباشید. اگه با فکر و نظری مخالف بودید اشکال نداره. بلاخره همه‌ی ما زاویه دید خودمون رو داریم و با عینک مخصوص به خودمون دنیا رو تماشا و درک می‌کنیم. حسش رو داشتید نظرتون رو بیان کنید. ناشناس داخل بیو هست. سعی می‌کنیم بررسیش کنیم تا به نتیجه‌های درست برسیم. ~ - شما رو فکرخوان صدا میزنم. چرا؟ - یهو خلوت شد چرا؟ [این پیام بروزرسانی می‌شود]

* - شما رو فکرخوان صدا میزنم. چرا؟ به نظرم اومد واژه های مخاطب و ممبر و اعضا خیلی تکراری شدن. پس تصمیم گرفتم از این به بعد با این کلمه اعضای اینجا رو صدا کنم. چون در حقیقت ما تو کانال‌های دیلی، درحال خوندن افکاری که بقیه به انتخاب خودشون به اشتراک میزارن هستیم. همچنین اسم دادن به شما، نسبت به اینجا هویت و نقش میده. و باعث میشه بتونیم با هم ارتباط بهتری بگیریم.

- یهو خلوت شد چرا؟ ممکنه چند روز پشت سر هم همینطور متن بنویسم و اینجا فعالیت داشته باشه، ممکن هم هست یک هفته تا یک ماه چیزی نباشه که ذهنم برای اشتراک گذاشتنش نورونی رو تکون بده. بلاخره زندگی بالا پایین داره و پر از ابعاد مختلف. گاهی رسیدگی به اون ها از نوشتن افکارمون مهم تر میشه. گاهی هم برای بازیابی انرژی و حوصله یا مرتب کردن افکار نیاز هست آدم به مدتی بره بالای کوهی، کنج غاری، روی یه خونه درختی وسط جنگلی، توی زیردریایی زیر اقیانوسی، زیر میزی جایی. گفتم از اول این رو اطلاع بدم که اگه با پدیده یهویی ناپدید شدن برای مدتی رو به رو شدید، شوکه نشید و براتون مبهم نباشه.

این بچه‌ها هم گاهی نقش نمایش تصویری رو اینجا دارن.

میخواستم در مورد فوق‌العاده بودن ایده‌ی خرید کتاب دست دوم بگم که یادم افتاد قبلا در موردش یک حرف هایی زدیم.

🆙 جمع‌بندی در مورد خرید کتاب دست دوم ؛ ✔️ ؛ مزایایی که می‌تونه داشته باشه : - کاغذ کمتر مصرف میشه و در جهت حفظ محیط زیست انتخاب خوبیه. - مهم ترین سود این قضیه: کتاب‌ها رو با قیمت کمتر و مناسب تر میشه خرید. - در صورت نگه داری مناسب و میل به این کار، میشه دوباره کتاب رو فروخت. - کتاب فیزیکی میگیری دستت و با کتاب الکترونیکی نابینا نمیشی. - اگه از کتاب خوشت نیاد نمیسوزی که اندازه یه کلیه پولش رو دادی. - اگه از کتاب خوشت بیاد ذوق میکنی که با قیمت کمتر خریدیش. - سرنوشت خود اون کتاب یک داستان دیگه می‌تونه باشه برای توجه کردن. ✖️؛ معایبی که می‌تونه داشته باشه : - گاهی ممکنه نتونی نسخه دست دوم اون کتابی که میخوای رو پیدا کنی. - از آسیب‌های ظاهری وارد شده به کتاب ممکنه دلزده بشی. * - حمایت مستقیم از نویسنده و ناشر کمتر میشه. - فقط ترجمه‌های قدیمی یا نسخه‌هایی با اطلاعات بروزرسانی نشده از اون کتاب نسخه دست دوم داشته باشن.

* - آسیب ظاهری کتاب و دلزدگی؟ نظر شخصیه. ولی فکر می‌کنم تا وقتی که متن کتاب کامل باشه و بشه مطالعه‌اش کرد خیلی مهم نیست چهار تا خراش و یه کوچولو پارگی توش باشه. حتی جدا شدن ته چسب کتاب هم قابل رفع هست-

البته منظورم این هم نیست که مثلا کل جلد کتاب کنده شده باشه و نباشه اشکالی نداره.

شخص به شخص فرق میکنه، ولی این پیشنهاد رو میدم که خیلی به کوچک ترین خط و خراش‌ها گیر ندیم.

یکی از دلایلی که واقعاً دستم به خط کشیدن و هایلایت کردن توی کتاب‌ها نمیره همین موضوعه. واقعا دیگه چقدر مطمئن باشم اون کتاب رو قراره نگه دارم و چند بار بهش مراجعه داشته باشم تا حاشیه نویسی توش انجام بدم. نفر بعدی که قراره چه به امانت و چه به خریدن باشه، اون کتاب رو بخونه نیاز داره با زاویه دید خودش کتاب رو نگاه کنه. هرچند این رو هم قبول دارم بعضی وقت‌ها حاشیه نویسی‌ها جالب تر از خود متن میشن. اما همیشه که اینطور نیست.

بعضی وقت‌ها تو یک سری دیلی میدیدم بعضیا توی کتاب قشنگ نقاشی می‌کشیدن دور جمله‌ای که دوست داشتن. سلیقه‌ای هستش واقعا. میفهمم بعضی جملات چقدر خوبن و آدم ارتباط میگیره. این هم یجور برون ریزی احساساته. ولی خودم هیچوقت با همچین چیزی توی کتاب کنار نتونستم بیام. حالا اگه یه کوچولوی کوچولو 🤏🏻 باشه میشه کنار اومد. اما اینکه سه خط کامل قلب و اکلیل و پروانه و سه رنگ خودکار و هایلایت متفاوت داشته باشه، و این ماجرا هرچند صفحه یک بار تکرار بشه، یکم.. سخته.