دلم میخواست یه پژوهشگر [جادوگر ترسناک توی قصه‌ها 🐤] بودم که توی جنگل زندگی می‌کرد و هر روز کلی آزمایش می‌کرد، مشاهدات خودش رو از پدیده‌های جنگل می‌نوشت، غارها و سنگ‌های مختلف کشف میکرد، گاهی می‌رفت شهر و کتاب می‌خرید یا اطلاعاتی که به دست آورده بود رو با بقیه درمیون میذاشت. منظورم یه زندگی جامعه گریزی و منزوی نیست. منظورم طبیعته، زندگی لمس شدنیه، سکوت و آرامش و زندگی که شهری نیست.

خب البته که خیلی رویاپردازیه. واقعا اینطوریه به نظرم. اگه تو همون موقعیت هم نباشه، یه زندگی که توش شده یکم با طبیعت درگیر باشی، گوشی در کمترین استفاده ممکن باشه و هر روزت پر از چیزهای مختلف باشه؛ خوبه.

«امتحانتون دوریه، شرط عشق صبوریه..»

خب. دیگه بسم الله الرحمن الرحیم. *آستین ها رو زدن بالا* بریم که بعد یک سال توی چهارخونه، خونه تکونی کنیم. 🧺 🧹

ایتا موقع حذف کردن اعضا، هنگ می‌کنه.

فکر کنم محدودم کرد. حتما شوخی میکنی.

واقعا چرا باید برای حذف کردن اعضای یه کانال محدودیت ایجاد کنه؟ ایتا حالت خوبه؟ چیزی خورده تو سرت؟ اگه در خطری سه بار بگو کانال کولر تالار تونل.

حضرت یونس (ع) سی و خورده ای سال قومش رو نصیحت کرد ، از چند هزار نفر (هزار نفر یا صدهزار نفر ، عدد درست رو یادم نیست) کلا دو نفر بهش ایمان آوردن

خسته شد، ناامید شد و گذاشت رفت

به خاطر همین ناامیدی هم خدا بهش سخت گرفت و انداختش تو شکم ماهی و اگه توبه نمی‌کرد از این ناامیدی خدا تا قیام قیامت همونجا نگهش میداشت

حالا که بلاخره اعضا پاک شدن، لیست حذف شده ها باگ خورده. خدایا 😂

واقعا لیست باگ خورده و هنوز به نظرم خیلی از بچه‌ها احتمالا پشت در میمونن متاسفانه. میتونیم تصور کنیم که طبقه‌ی پنجاه و دوم یه ساختمون زندگی میکنیم، آسانسور هم خراب شده. فعلا برای از دست ندادن زانوهامون باید توی نمازخونه‌ی طبقه‌ی اول جا پهن کنیم لالا کنیم تا بلکه آسانسور به خودش بیاد و درست بشه. بانوهای زیبارو اصلا نگران نباشن، نمازخونه هیچ قسمتش مسجد نیست. با خیال راحت جا بندازید و بخسبید. تا فردا که پروردگار دو عالم نظری به اون آسانسور بیفکند. 🤍 شبتون بخیر.