معمولاً می‌شنویم که امام علی ‹؏› چقدر انسان بزرگ و کاملی بودن. چقدر علوم مختلف رو در دست داشتن. حتی پیامبر ‹ص› فرمودن که من شهر دانشم و علی، دروازه آن است. آن که دانش می خواهد، باید از دروازه در آید. پس چرا مظلوم واقع شدن؟ چرا داستان شیعه انقدر پیچیدگی پیدا کرد؟ چرا امام علی همه چیز رو عوض نکردن وقتی دانش داشتن، قدرت داشتن، همه جور چیزی اگر میخواستن خدا در اختیارشون میذاشت؟ چرا؟

چون مردم.

چون مردم.

چون مردم.

اگه قرار بود صرفاً فقط یه حکومت الهی روی زمین شکل بگیره، از همون اول هم می‌شد. ولی مردم رشد نمی‌کردن. خیلی چیزها وجود داشتنشون انگار بی معنی میشد؟ مثلا چرا اختیار داشتیم؟ چرا باید میومدیم زمین اصلا؟ خب همون بالا تو بهشت تحت ولایت خدا میموندیم.

مردم باید رشد کنن. باید بفهمن. باید اراده کنن. باید کاری انجام بدن. باید بخوان.

مردم اون دوران همراهی نکردن. شاید تشخیص ندادن. شاید هم نخواستن بفهمن. شاید فهمیدن و نخواستن از دایره‌ی امنیت و آرامش موقت خودشون بیرون بزنن.

و این اوج درده. که دست ولی خدا بسته شده، چون ما نفهمیدیم.

چون ما ترسیدیم از، از دست دادن بعضی چیزها. و خیلی چیزهای دیگه.

02:47 «اگر دستان مردم بود، نمی‌شد دست او بسته.»

رفتارهای حضرت زهرا ‹س› در مورد نه فقط همسر، بلکه ولی حی و حاضرشون خیلی خاصه. و باید دیده بشه.

قابل فکر کردنه این موضوعات.