هممون یه عصر تاریک توی زندگی‌مون داشتیم... دوست دارید یه اشاره کوچیکی بهش کنید ؟ https://daigo.ir/secret/coffee-chat

اون زمانی که کیپاپر بودم. و اون موقع که کرونا بود و توی فضای مجازی اولین دوستی های مجازی رو تجربه کردم. واقعا بی تجربه بودم. و ناآگاه نسبت به خیلی چیزها. اشتباهات زیادی داشتم. و هنوزم بخشی از آسیب هاش روی ذهنم هست.

واقعا رویارویی جالبی با اینترنت نداشتم. 💀

البته همه‌شون تجربه شدن. (بعضیاشون واقعا بیش از حد گران بها و چیزهای مهمی از دست رفت. یکیشون زمان با ارزش عمر.)

البته، می‌دونم اگه اون اشتباهات رو نمی‌کردم، احتمالا آدم الان نبودم. ولی خب. بعضی موارد در موردش ترجیح میدم تا ابد از ذهنم پاک بشه.

امیدوارم نوجوان های الان بهتر یاد بگیرن، حتی اگه زندگی واقعی سخت و تلخه، فضای مجازی رو جایگزینش نکنن. چیزی رو حل نمیکنه. حتی ممکنه بدتر هم بکنه.

امیدوارم خونه درختی حتی یه ذره هم که شده، یه جای سالم برای زیستگاه مجازی ذهن ها باشه. حتی به اندازه یه حبه قند.

اگه وضعیت حجاب همینجوری پیش بره ، باید عرض کنم که به رقابت بی انتهای فاقد معنا در زیبایی‌مصنوعی خوش آمدید ، به افزایش آمار در خیانت های زناشویی خوش آمدید ، به افزایش آمار بچه های پدرنشناس خوش آمدید، و به عصرِ تجربیاتِ تلخیِ که بانوان غربی بعد از انقلاب جنسی در اون غرق شدن ، خوش آمدید...

البته من ذره ای موافق نیستم با روش های قدیمی و منقضی شده ی تشویق به حجاب و این داستانا... ولی خب بنظرم راه های بهتری هم هست براش... مثل قرار دادن نظارت و جریمه های جدی برای کسانی که هیچی سرشون نمیکنن.. یا مثلا خودمم وقتی تهران میرم و اینجور شهر ها ، خریدی جایی میخوام برم با چادر میرم. و واقعا دیدم که اثر مثبت داره....

با این قسمت «البته من ذره ای موافق نیستم با روش های قدیمی و منقضی شده ی تشویق به حجاب و این داستانا... ولی خب بنظرم راه های بهتری هم هست براش...» و ؛ این قسمت «یا مثلا خودمم وقتی تهران میرم و اینجور شهر ها ، خریدی جایی میخوام برم با چادر میرم. و واقعا دیدم که اثر مثبت داره....» موافقم.