تقریباً یه کار غیرمنطقی دارم توی گنشین انجام میدم. یعنی به منطقش که فکر میکنم به سوال خب که چی؟ میرسم ولی بعد دو سه بار پشیمون شدن و کلا ول کردنش و گذشت حدود یک سال از اولین باری که این کار رو شروع کردم، هنوزم دلم میخواد امتحانش کنم.
یه اکانت دومی زدم و دارم بدون ویش زدن پیش میرم. میخوام ببینم میتونم حدود هزار تا ویش جمع کنم و اگه انجامش بدم چه حسی داره تهش. و باهاش در نهایت چیکار میکنم.
منم برای اون موقع که تعریفش میکردی دلم تنگ شده. خیلی باحال بود که بدون خوندن یه ناول شونصد چپتری از داستانش خبر داشتم. 🥸
چهارخونه
ولی اینکه حالا یه دشمن پیدا کردن که میخواد یه الهه بسازه (نعوذ بالله البته) و اینا میخوان جلوش رو بگ
تقریباً هر سری محتوا برای داستان کم میارن تهش همین میشه. و واقعا eww.
هدایت شده از روزمرگی با طعم املت ربی
' مشت خاک خویش را از هم مپاش
مثل مَه رزق خود از پهلو تراش '
-
میگه برای به دست آوردن رزق و روزی (منظور فقط رزق مادی نیست میتونه رسیدن به یه خواسته یا هدف یا مهارت باشه..) یهو کللل سرمایه وجودیت رو پخشوپلا نکن . یعنی همهی وقت ، جوونی و استعدادت رو یهجا و بیفکر به باد نده (انگار اینا که ارزشمندترین داراییهاتن مثل یه مشت خاکن که گرفتی تو دستت و با اینکار همه رو تو باد پخش میکنی و از دست میدی )
بلللکککههههه
بیا مثل 🌙 که اولش یه هلال باریکه و کمکم رشد میکنه ، از توانایی هات برای رسیدن به کمال و اون هدفه آرومآروم و به اندازه مایه بذار تا در عین رسیدن به هدف به اصل وجودت آسیبی نرسه .
هدایت شده از ژَرفِلای
آدمی که الان داره ورژن ۱۰۰ و عالی خودشو به مردم نشون میده ،
یه زمان هایی در سطح ۰ ، ۱۰ ، ۸ ، ۲۰ ، ۱۵ ، ۳۰ ، ۴۰ و.... بوده...
منتهی چون اون ورژن های ناکامل خودشو به کسی نشون نمیداده ،
ذهن ما تصور میکنه این آدم از همون اول بی نظیر و عالی بوده ،
و به همین سبب گاهی سوپرایگوی ما میزنه تو سرمون و سطح ۱۰ و ۳۰ و ۵۰ و...ی ما رو ،با ۱۰۰ اون مقایسه میکنه....
در حالی که اون فرد هم یه زمانی مث ما توی این مراحل بوده...
#حَبِّه