من با خیال اینکه امروز پنجشنبه‌ست داشتم فکر میکردم. شوخی میکنید.

تکلیف این آشوب رو باید همین امروز مشخص کنم.

یه سری چیزها رو نگه داشتم که در موردشون حرف بزنم، بعد کلا یادم رفته. الان یه کوه عکس اونجاست که من یادمه میخواستم یه چیزی در موردشون بگم.

https://eitaa.com/september_9281/991 حرف‌ها قابل توجه بود. و به نظرم حتی گزارش اون مراقب رو حتما باید به مسؤلین مربوطه بدی. دلیلی نداره اجازه داشته باشه سال بعد مراقب جلسه کنکور باشه. 🤝 شوکه شدم از اینکه وسط جلسه به خودش اجازه داده اینطور رفتار کنه. حرف هاش هم که به کنار.. ارزنی نمی ارزه. ولی.. «هیچ‌وقت هرچقدرم تلاش کنیم بازم نمی‌تونیم» با این گزاره موافق نیستم. کار و شرایط رو سخت می‌کنه. اما غیرممکن نه. ما مردم ایران آدم موقعیت های سختیم. از پسش برمیاییم. و اولین قدمش هم جلوگیری از مراقب شدن این شخص سر جلسه کنکوره که تمرکز و آرامش امتحان دهنده ها رو بهم ریخته.

هی از این پوشه میرم به اون پوشه. تمرکز ندارم. چخبره این همه عکس و ویدئو.

خیلی وقت پیش، توی هویولب (اپ مخصوص کامیونیتی گیم های هویوورس) دیدم یکی پست گذاشته بود که آره من الان هزار تا از این برگه ها دارم آماده گرفتن و لول آپ کردن فلان کارکترم با چند تا ایموجی آتیش و اینا. بعد من درحالیکه یه پلکم می‌پرید داشتم فکر میکردم دقیقا چطوری این همه جمع کردی تا اینکه چند وقت پیش رفتم توی اکانتم و دیدم یه همچین چیزی توی کوله پشتیمه. هیچی دیگه جوابم رو تقریباً گرفتم. (وقتی مجبور بودم برای خرج کردن رزین های روزانه یه کاری بکنم و کلا میرفتم سراغ اینا. فکرشم نمی‌کردم بعد چند پچ انقدر جمع بشه)

معمولاً در مورد گیم حرف نمی‌زدم. چون ممکنه هرکسی مثل من توانایی زیاده روی کردن رو داشته باشه. و وقتی بره سراغش خیلی درگیر بشه. بعد گذشت ۳ سال، تازه تازه دستم اومده چطوری باید تعادل حفظ کنم. و من کنترلش کنم، نه اون من رو. سر همین محتاط بودم در موردش.

قربونت دستت بریز بی زحمت.

داشتم تلاش میکردم ناشناس ها رو جواب بدم ولی یجوری می‌نویسم انگار عصبانیم.

منطقم الان خرابه.

تا اطلاع ثانوی فقط رو پاشنه احساسات میچرخم.