خلاصه.

هیچی دیگه دارم میرم باز چیزهای بیخود و اضافه و حواس پرت کن رو پاک کنم.

خیلی دلم میخواد برمیگشتیم به زندگی قبل از تجربه کردن وایبر. یا حتی قبل تر، برگردم پیش خود ۱۰ ساله ام و بگم دختر. انقدر اصرار نکن برای خریدن تبلت. بشین سر بازی و نقاشیت. اونجا برات قاقا لی‌لی قایم نکردن. تیکه تیکه کردن یه میوه یا غذا کردن تو حلق یه موجود فضایی که شبیه سیب زمینیه اصلا باحال نیست.

بیا بریم کتاب بخون.

اه یادم افتاد وضعیت کتاب با چه جوی قاطی شده.

بچه‌ها ببخشید من هنوز درک نمیکنم که چجوری اجازه می‌دن کتاب بدون سانسور با محتوای جنسی کاملا باز چاپ بشه و به فروش برسه.

بعضیاشون حتی محتواشون کاملا bl و زهرماره.

آخه چطور ممکنه.

وقتی یه نوجوون درمورد گیم و انیمه و فیلم صحبت می‌کنه باهام و پیشنهاد میخواد تنم می‌لرزه. چون می‌دونم هر چقدرم خودکنترلی داشته باشن بالاخره یه مدت درگیر اون رسانه سرگرمی میشن و از درس و تفکر و کارهاشون و فرصتی که برای رشد معنویشون داشتن کم میشه.

مخصوصا آثاری که غیر مستقیم شیپهای هومو رو نشون میده مثل LC Iyk yk