به خدا قسم خیر دنیا و آخرت را به مؤمنى ندهند مگر به سبب حسن ظن و امیدوارى او به خدا و خوش اخلاقى اش و خوددارى از غیبت مؤمنان.

نمی‌دونم سخنان کدوم امامه. ولی یادمه یه مناسبتی بود که چند تاشون رو اونجا سیو کردم.

وقتی در طول روز از تمام وجودت کار می‌کشی >>

وضعیت بدیه. امسال اولین سالیه که تو این دوازده سال نماینده شدم و دارم یه چیزایی به چشم میبینم که اعصاب نداشته و داشتمو خورد میکنه.

وای و آهان. 🙏🏻 سال کنکور اگه واقعا میخوای درس بخونی خیلی خودت رو درگیر مسؤلیت های مدرسه ای نکن اگه شخصیتت خیلی متناسب باهاش نیست. یه اشتباهی کردم و اون سال نماینده کلاس شدم و برای هفت پشتم بس بود دراماهایی که پیش اومد.

یکی از گلدون‌های بالای میزم، کتابا ریخت روش و یهو آب میزم رو با خودش برد 🤦🏻‍♀. فقط اون وسط تونستم لپ تاپ رو نجات بدم..

خداروشکر سالم مونده بود. فقط یکم روش خیس شد..

نیم ساعت طول کشید تا بساط خیس و خیسکاری رو جمع کنم 🤦🏻‍♀

یه جا یه متن قشنگی خوندم که میگفت، تو وقتی تظاهر کنی که همرنگ بقیه باشی بلاخره یه تعدادی هم پیدا میشن که بهت ایراد بگیرن. ولی تو از درون خودت هم زجر میکشی چون به چیزی که نیستی اصرار داری. اما وقتی خودت باشی حتی اگر یه مدت تنها هم بمونی، بلاخره کسایی که هم عقیده‌ات باشن رو پیدا میکنی حتی اگر همرنگ خیلی‌ها نباشی. ولی این بار از درون هم رضایت داری! پس بهتره خودت باشی تا اینکه اجبارا وجودت رو مثل بقیه رنگ بزنی.

امروز فهمیدم که از بلندی میترسم.✔️ قشنگ یک دور از دنیا رفتم و برگشتم تا از پل عابر پیاده رد بشیم. واقعا فکر نمیکردم انقدر استرس‌زا باشه.. همیشه تو تصوراتم از در و درخت آویزونم، حتی هنوزم دلم یه خونه‌ی درختی میخواد. اما عجیبه که از ارتفاع میترسم. یعنی واقعا این حس، ترسه؟ شاید بخاطر سرگیجه و عادت به بلندی نداشتنمه؟ هرچیه نمیپسندمش و میخوام رفعش کنم. -رفتن و سرچ کردن این که چگونه به ترس از بلندی خودت عادت کنیم-

«هنوزم دلم یه خونه‌ی درختی میخواد.»