ما تو این داستان‌ها دنبال چیزی میگردیم که خودمون پیدا نکردیم. و اون داستان‌ها چیزی رو می‌دن که صرفاً اون خلأ رو عمیق تر می‌کنه. نه چیزی که واقعا پرش می‌کنه. (و البته که خودمون اکثر اوقات متوجه نیستیم)

یه مسئله دیگه هم هست. که این رو فکر نمیکنم جنبه بیانش رو داشته باشم. ذهنم هم براش جمع و جور نیست.

و خب مشخصاً یه عده از این چیزها سواری میگیرن. اصلا یادم نمیاد تا قبل بوک بلاگرا و فروشگاه های آنلاین کتاب‌ها، این چیزا انقدر همه گیر و پرطرفدار بوده باشن. شاید بودن ولی نه با این شدت و این عطش. بدجوری بهش دامن زدن.

اولین کتابی هم که خودم دیدم یهو همه گیر شدن، فابل بود. اونم نخوندم ولی خب یه چیزایی تو این کتاب ها خیلی یکسانه. یه دختر قدرتمند؟ یه زوج عاشقانه که درگیر روابط پیچیده میشن؟ نمی‌گم همشون ولی اکثرشون اینطوری نیستن؟ اشتباه دیدم؟ به نظر شما چرا؟

البته این حرف دقیقی نیست. ژانرها خیلی گسترده هستن.

من خوندن رمان رو اصلا رد نمیکنم. ما آثار کلاسیک واقعا قوی و زیبایی داریم. ولی رمان هایی که من اخیراً دیدم خیلی دارن دست به دست میشن.. خیلی فرق کردن. و اکثراً هم چیزهای ناجور از انواع مختلف توشون زیاده.

و خب واقعا خیلی ها هستن که توجه نمیکنن.

برای همین میگن کتاب خوندن و کلا هر هنر و سرگرمی رو دنبال کردن بدون داشتن تفکر نقادانه آسیب‌زاست.

ساعت دو شد. 🫣

فعلا شبتون بخیر.

میدونید بزرگ ترین مشکلی که این کتاب از نظر دیدگاهش به دنیا داره چیه؟ چیزی که باعث میشه به پوچ بودن نگاهشون بیشتر و بیشتر پی ببرم؟

البته فکر کنم بزرگ ترین از نظر من.