این موضوع این معنی رو نمی‌داد که باید خودم رو توی یاد گرفتن به آتش و خاکستر بکشم. ( شاید فقط به آتش بکشم؟ ) فقط یه تلنگر بود که یادم بیاد دارم با «زمان» چیکار می‌کنم. زندگی واقعی یک داستان تناسخی نیست که بعد از تصادف با یک کامیون سفید در جسم یک شخص دیگه چشم به جهان بگشاییم و تصمیم بگیریم جور دیگه ای زندگی کنیم. باید از چیزی که الان داریم نهایت استفاده رو ببریم. امروز و فردا کردن توی فهمیدن خیلی چیزها، ما رو به لبه‌ی دره‌ی حسرت و از دست دادن میکشونه.

بلاخره. بلاخره بعد از یک ترم مسخره‌ی مجازی ما بهم رسیدیم.

⚠️جامعه پشمکی⚠️ 🔸جامعه جهانی در تمام ابعاد حتی اقتصاد و سیاست، به جعلیات بیشتر علاقه دارد تا واقعیات. شاهد جامعه‌ای جعلی هستیم که هویتی جعلی برای آواتار جعلی خود درست کرده و در فضای مجازی جعلی به جنگ و دوستی‌های جعلی و نمایش سبک زندگی جعلی خود مشغول است 🔸وسط این دنیای پر از جعلیات، این یکدونه کلیپ واقعی رو از دست ندید☝️ 🆔@inaghd_ir #آی_نقد #سواد_رسانه

امروز از اون روزهای ۶۴* بود. خستگیِ بیهوش کننده‌ی امروز رو به هزار تا کلاس مجازی ترجیح میدم. * لغت‌نامه - روز ۶۴ : روزهایی که هشت صبح تا هشت شب سر کلاسیم. ۸ تا ۸ ، مثل گفتن ۸ × ۸ هست.

سه سال پیش، امروز، ۷ اکتبر.

01:20 «و این زندگانی فانی، جوانی، خوشی‌های امروز و اینجا ؛ به افسوس بسیار فردا، نیرزد.»