چهارخونه
البته. ان شاءالله فردا میگم. فقط بگو در مورد چه چیزهاییش میخوای بدونی.
دارم فکر میکنم از کجاش باید شروع کنم و چی باید بگم-
شیمی کاربردی، اسمش روشه. شیمی که کاربردی استفاده میشه.
شیمی محض بیشتر وارد مباحث تئوری میشه.
اما شیمی کاربردی، مبحث رو جوری پیش میبره که تو از اون تئوری ها برای حل مسائل واقعی و عملی استفاده کنی. ولی تفاوت خیلی آشکاری ندارن، مثلا حدوداً از نظر درسی ۱۵ واحد باهم فرق دارن.
یه رشتهی دیگه هم هست به اسم مهندسی شیمی. بخش ریاضیات و محاسبات و مهندسیش رو من از دانشجو هاش شنیدم خیلی غالب تره.
یجورایی من شیمی کاربردی رو بین شیمی محض و مهندسی شیمی میبینم. (و کمی به شیمی محض نزدیک تر حتی.)
دانشجو های این رشته میگن زودتر وارد صنعت و کار میشن. و چون علوم پایه ست، بازار کار گسترده ای داره.
از مسؤل کنترل کیفیت کار خونهها و آزمایشگاه ها گرفته تا ساخت لوازم آرایشی بهداشتی و عطر و غیره.
و خود رشته؟ اگر با شیمی حال کنی، کیف میکنی. چون واحد عملی داریم و چیزی که تئوری خوندی رو به صورت عینی هم میبینی. و یجورایی جالبه. اینکه توی اون یدونه بشر کوچیک چه حوادثی رخ نمیده که استاد ساعت ها در موردش حرف میزنه و توضیح میده.
گاهی مغزت میگه که: اون یدونه مولکول فسقلی که با چشم غیرمسلح دیده نمیشه چرا باید این همه ادا اطوار داشته باشه؟
و گاهی حالش اینجوریه: چطور ممکنه یه مولکول فسقلی انقدر هوشمند و نظام مند باشه؟ شگفتا. سبحان الله.
ذهنت با چرایی حوادث طبیعی زندگی درگیره؟ چرا کیک با جوش شیرین پف میکنه؟ چرا پیاز اشک آدم رو در میاره؟ چرا میگن روغن وقتی برای سرخ کردن یک بار استفاده بشه دفعه دوم سرطان زاست؟ (نمیدونم چرا همهی مثال هام آشپزی شد-) بوی عطرهای مختلف چرا با هم فرق دارن؟
توی شیمی کاربردی/شیمی محض میتونی چرایی رو عمیق بفهمی.