ایتا - ‹ پناهگاه شعر ›

او رفت و غمش شعله به جان قلم انداخت 
من ماندم و یک دفتر و طبعی که روان بود .

1 مشاهده09:48

:)

1 مشاهده09:48

چه بگویم که دگر حوصله‌ای نیست مرا 
دگر از دست کسی هم گله‌ای نیست مرا . . .

1 مشاهده09:48

ز همه دست کشیدم که تو باشی همه ام 
با تو بودن ز همه دست کشیدن دارد :)

1 مشاهده17:14

یک دم‌ آرام‌ ندیدم‌ دل خود را همه‌ عمر ، 
جز همان‌ دم‌ که‌ دلم‌ بود و دلت‌ بود و دلت .

1 مشاهده17:14

1 مشاهده17:15

تو بوی چای میدهی و من ، بوی دلتنگی .

1 مشاهده17:16

مثل گل های ترک خورده کاشی شده ام
بعد تو پیر که نه ، من متلاشی شده ام:)

1 مشاهده17:21

مطالب بعدی