ایتا - ‹ پناهگاه شعر ›

چند گویی قصه‌ی ایوب و صبر او ؟ بس است !
بیش از این ما صبر نتوانیم آن ایوب‌ بود . . .

1 مشاهده07:02

1 مشاهده11:14

تو همانی ك میشود چای را 
کنارت بدون‌ قند نوش جان کرد🤎.

1 مشاهده11:15

او استکان چایی خود را نخورد و رفت 
بغض مرا به دست غزل‌ها سپرد و رفت.

1 مشاهده11:15

من گمان می‌کردم رفتنش ممکن نیست
رفتنش ممکن شد ، باورش ممکن نیست..

1 مشاهده17:47

1 مشاهده17:55

با هیچ‌ کَسم میل سخن نیست ولیکن . .
تو خارج از این قاعده و فلسفه‌هایی💗›

1 مشاهده17:55

دل‌به‌دلدارسپُردن‌کارِهردل‌دارنیست، من‌به‌توجان‌می‌سپارم‌دل‌که‌قابل‌دارنیست:))!️

1 مشاهده18:02

چمدان دست تو و ترس به چشمان من است
این غم انگیز ترین حالت غمگین شدن است:)

1 مشاهده11:13

میان کلِ داروها فقط چشمت اثر دارد.

1 مشاهده11:13

کوه صبرم من ولی از غصه میدانم شبی
بی گمان این غم مرا اخر ز دنیا میبرد‌💘:)

1 مشاهده11:13

مطالب بعدی