به پایان آمد این ماه و عبادت همچنان باقیست برای ما حرم بنویس، نجف تا کربلا کافیست...

به ﮐﺠﺎ ﭘﺮ ﺑﺰﻧﻢ؟ ﻣﻦ ﮐﻪ ﭘﺮﻡ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺷﻬﺮ ﺁﻭﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﻡ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ!

امام رضا جان.. این دلِ سنگ مرا، گریه عجب بود عجب! دَمِ نقاره زنت گرم، غریب الغربا..

عارفی رفت به آینده چو برگشت، همی دیدم او مست شده،حال و هوایی دارد! گفتمش چیست درآینده چه دیدی؟! گفتا بح بح ایوان حسن عجب صفایی دارد :)

هر آن که جانبِ اهلِ خدا نگه دارد خُداش در همه حال از بلا نگه دارد :) حدیثِ دوست نگویم مگر به حضرتِ دوست که آشنا، سخنِ آشنا نگه دارد دلا مَعاش چنان کن که گر بلغزد پای فرشته‌ات به دو دستِ دعا نگه دارد گَرَت هواست که معشوق نَگْسَلد پیمان نگاه دار سرِ رشته تا نگه دارد صبا بر آن سرِ زلف ار دلِ مرا بینی ز رویِ لطف بگویش که جا نگه دارد چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت؟ ز دستِ بنده چه خیزد؟ خدا نگه دارد سر و زر و دل و جانم فدایِ آن یاری که حقِّ صحبتِ مهر و وفا نگه دارد غبارِ راهگذارت کجاست تا حافظ به یادگار نسیمِ صبا نگه دارد

‌ میگه که حدیث دوست نگویم مگر به حضرتِ دوست..... آره مشتی! داستان و رازهات درباره‌ی دوست و آشنا و معشوقت فقط باید به خودش بگو، چون فقط یه فرد آشنا و همدل میتونه رازت حفظ کنه :)

‌‌ خلاصه که ای دل، طوری زندگی کن و معاشرت کن که اگه یه روزی مرتکب به اشتباه و لغزش شدی، فرشته‌ها نگهبان تو باشن!

؛🌱

نیستم غمگین گر از من دل بریدند این و آن! عشق ورزیدن به جز تمرین تنهایی نبود..

اگر در اصل دین حُب و حُب در اصل دین بی‌شک بجز دل‌دادگی هر مذهبی مشتی خرافات است!

غمِ جهان مخور و پندِ من مَبَر از یاد که این لطیفهٔ عشقم ز رهروی یادست رضا به داده بده وز جبین گره بگشای که بر من و تو دَرِ اختیار نگشادست!

طلای ناب بریزد بجای گرد و غبار اگر عبای تو را کسی تکان بدهد بعید نیست که روزی سه بار قبله نما بجای کعبه ضریح تو را نشان بدهد