_از بچگی اروزم بود 18سالم بشه میگفتم اون سن خیلی دیگه خفنم قشنگم فلانم بهمانم.... الان🗿

همیشه، افراد ساکت را دوست داشته‌ام. هیچگاه نمی‌فهمی که در حال رقصیدن در رویای خود هستند یا دارند سنگینیِ بار هستی را به دوش می‌کشند💆🏻‍♀ •جان گرین

در گلوی من ابرِ کوچکی‌ست؛ می‌شود مرا در آغوش بگیری؟ قول می‌دهم کمتر گریه کنم ..

نمیتونم بزارمت کنار :)

هیچ‌گاه بزرگسالی را چنین وحشتناک نمی‌دانستم… برای اندکی شادی به اندازهٔ دریا گریستن؛ برای ذره‌ای امید، زندگی را زیر رو کردن…

...انگار ذهنم نمی‌خواهد دیگر هیچ چیز را پردازش کند. هر فکری مثل صدایی بلند در سرم می‌پیچد و نمی‌گذارد حتی برای لحظه‌ای آرام بگیرم. احساس می‌کنم همه چیز جمع شده و جا برای نفس نیست؛ انگار مغزم فقط دنبال دکمه‌ی «توقف» می‌گردد. شاید وقتش رسیده کمی از همه فاصله بگیرم، فقط سکوت، فقط خودم و چند نفس آرام. نه پیام، نه کار، نه نگرانی — فقط بودن.

خب مثل اینکه حرفی دیگه نیست شب همگی خوش امید وارم بتونید بخوابید و خوابتون سنگین بشه عشق کنید:) ✨👀

:)

- هر عصب توی بدن من میتونه آسیب دیده و بی حس باشه . . اما من بازم میتونم حست کنم .