به عنوان جراح، اغلب شنیده‌ام که بیمارانم توضیح می‌دهند که چگونه درد را در شب با شدت بیش‌تری تجربه می‌کنند. این به این معنا نیست که درد آن‌ها در شب بدتر است. فقط چون در شب هیچ دلیلی برای حواس‌پرتی وجود ندارد، ذهن ساکت می‌شود و دردی که تمام روز بوده بیش‌تر به نظر می‌رسد. به همین دلیل است که چشمان ما در ساعت دو بامداد باز می‌شوند و همه‌ی نگرانی‌ها درباره‌ی آینده یا پشیمانی از گذشته در تاریکی شب به ذهن‌مان هجوم می‌آورند. - مغازه جادویی / جیمز آر.دوتی.

به انداره تموم حرفایی که نتونستم بزنم اشک ریختم؛

اگه ورژن پرحرف، باحال یا حسود و غیرتی منو دیدی بهم اعتماد کن ، تو برام خیلی خاصی.

‌از دغدغه‌های بزرگسالی خوشم نمیاد، منو برگردونید روز تولدم میخوام به دنیا نیام.

‌‌چه حکمتیه که رو مبل دراز میکشی خوابت میگیره، میای سر جات با آرامش بخوابی دیگه خوابت نمیاد؟

می پرسی: خوبی؟ و تمام دغدغه‌های جهانم می‌شود، چطور بگویم "خوبم" که بیشتر به دلت بنشیند! جان دلم ؛ من تمام حال خوبم را ، برای احوال‌پرسی‌های تو کنار گذاشته‌ام ...

-

نیاز دارم به یه خواب عمیق، ازونا که بعد از بیدار شدن بگن حافظشو از دست داده.

هرچی بیشتر می‌گذره بیشتر دلم می‌خواد دور و ساکت باشم و درمورد هیچی با هیچکس حرف نزنم.

خداحافظی ممکن ترین غیر ممکن است. چون هیچ وقت دلت نمی‌خواهد به زبان بیاوری‌اش، اما احمقانه است که وقتی فرصتش را داری، از آن استفاده نکنی. - هر دو در نهایت می‌میرند / آدام سیلورا.

می‌مانی بمان، می‌روی برو؛ که این‌بار، من ماندن خودم را هم باور ندارم.