پارسال این موقع همه چی فرق داشت، الان که بهش فکرمیکنم میفهمم یه سال میتونه خیلی چیزارو عوض کنه.

میدونی من کجا مردم ؟ اونجایی که همراه با گریه‌های من ؛ گریه مامانم هم در اومد ؛ اونجایی که بینِ موهاي بابام تار سفید دیدم ؛ اونجایی که وقتی مامانم لرزش دستام و به بابام نشون داد خورد شدن مردِ زندگیمو به چشم دیدم و هیچوقت یادم نمیره تويي ك میگفتی پناه درد هاي منی باعث این دردا شدی .

بغض دیگه گلومو نمیگیره، نفسمو میگیره.

قبوله قرار نیست به همه آرزو هامون برسیم ، ولی انصافم نیست هرچی که میخوایم نشه:)

موسیقی اگه تصویر بود:

-

من میگم کنار اومدم و پذیرفتم، ولی وقتی تو ماشین تنهام یه آهنگ رو ۳۸ بار پلی میکنم و میرم تو فکر.

نمیدونی چقدر پست سیو کرده بودم که بعد از اینکه آشتی کردیم نشونت بدم

پشت جمله‌ی «هیچی، همینجوری زنگ زدم»، یه دنیا دلتنگی خوابیده…

‌الکی دلتو خوش نکن، اون بزی که قراره تو به دهنش شیرین بیای رو قصاب سر بریده.