‌میتونم ادعا بکنم هیچوقت کاملا شاد نزیستم و همیشه یه چیز منفی ته ذهنم بود

با دل پر مینویسم روی برگه خالی

قیافم تو کل طول روز😂💔

بهونه هام تموم شده دیگه((((:::

مود الانم؛

هق🤡💔

علاوه بر نگرانی برای خانوادم نگران بقیه مردم کشورمم کسایی که نمیشناسمشون ولی دلم همش شور اونارو میزنه مردمی که با اینهمه اتفاق بازم قوی و استوار موندن.. مردمی که از سیل،زلزله،جنگ،کشتار جمعی بیرون اومدن و خم به ابرو نیاوردن نمیتونن کاری کنن نگران بچه کوچیکایی که دارن قربانی میشن نگران جوونایی که کلی آرزو دارن نگران پدری که نمیدونه خانوادش چی میشه نگران مادری که کارش ناراحتی و گریه واسه کشورشه نگران دخترا و پسرا و پیر و جوونای کشورم امیدوارم که بالاخره روزای خوب بیادو مردمه کشورمو خوشحال ببینم...

این روز ها خیلی اتفاقات داره میوفته... خیلی فکرا دارم که دارن وول میخوره تو سرم و باید بنویسمشون حتما ولی کی و چه زمانی نمیدونم... این روزا خیلی شلوغم، خیلییی باید جهاد کرد، شب تا صبح یه جاییم، صبح تا دم ظهر یکمی میخوابم و بعدش از این موکب به اون موکب فیلم برداری عکاسی از این پایگاه به اون پایگاه و... بعدشم افطار و بعدشم قیام خیابانی تا ساعت ۱۰و نیم و بازم رفتم به مسجد تا صبح ...

یه ادم میتونه تو اوج این سر شلوغی ها، تو اوج جنگ، اوج فتنه و بزرگ ترین گام انقلاب و درگیری ها... بازم سگ سیاه افسردگی رو به دوش بکشه، کلییی فکر کنه حتی بیشتر از قبل، بیشتر دلش برای اون نفر تنگ بشه و دنبال یه موقعیتی میگرده دائما گریه کنه:)))) یه جوری هنوز از پس نبودت بر نیومدم هرکی این پیام هارو بخونه میگه حتما دوماهی میشه جدا شده؛ در صورتی که فقط هفت روز به قمری و شانزده روز به شمسی مونده که بشه سالگرد نبودش 💔🤌🏻 با ادما کاری نکنید که به این حال بیوفتن بخدا گناه داریم:)))

هر آدمی یه ظرفیتی داره. وقتی از اون ظرفیت بگذره ممکنه کاملاً یه آدم دیگه بشه.