یه دورانی از زندگیت هست که واسه یه تایمی حالت خوب نیست ، ولی وقتی ازت میپرسن خوبی ؟ دیگه روت نمیشه بگی نه ، خجالت میکشی ، میشینی میشماری میگی خب ، اون بار گفتم نه . دیشب هم گفتم نه . امروز باید بگم خوبم .

🙂

داری زندگیتو‌ میکنی که‌ یهو‌ یادت میاد، عه عه عه چه راحت فراموشت کرد

بگو در میانِ آن‌همه سیگار نخی هم به یادِ من سوخت؟

_

تو غمگینی.

اون لحظه‌‌ای که نمی‌خوای کسی بپرسه:«چی شده؟»، چون می‌دونی اگه بپرسه، اشکایی که تموم روز نگه داشتی، سرازیر میشن<<

ولی من مطمئنم غم وزن داره؛ وقتی غمگینم کندتر میشم، اگر خوابیده باشم نمی‌تونم بلند شم، اصلا انگار دستگاه پرس داره بهت فشار وارد می‌کنه.

یکی بود یکی نبود بعد توهم هیچکی نبود .

«ناگهان به حال خود گریستم چرا که بعد از هر خوشی، نگران بودم که چقدر طول می‌کشد تا اندوه دوباره به سراغم بیاید.»

هرچه روحم بیشتر زجر می‌کشد؛ برای تسکینش بی عاطفه تر می‌شوم.