دلم یه چیزی میخواد که تا حالا تجربش نکرده باشم، مثلا زندگی بدون استرس.

عادت به مسواک زدن ، دندانها را سپید میکند و تکرار هر شب خاطرات ، موها را .

که درد او به حقیقت دوای ماست.

اینقدرر این مدت اذیت شدم عزیز قلبم، انقدر سخت بود ببینی همه خوشبختن تو نیستی، بری عروسی کسایی که بعد از ما خوشبخت شدن و الان با یارشون تو خونه ای که باهم ساختن دارن زندگی میکنن و من موندم تو حسرت یه بار دیگه دیدنت:)))، انقدر سخت بود وقتی بغض سر تاسر وجودمو گرفته بود ولی چون بابا غرورش میشکست نباید گریه میکردم، انقدر روزای سختی رو گذروندم.. انقدر تا صبح زیر پتو برات هق زدم، انقدر نبودی کمک میخواستم ازت، انقدر تو حموم خونه عین این فیلم ها زار زدم برات فقط برای اینکه کسی به خوب بودن حالم شک نکنه... انقدر رفتم بیرون و عاشقایی که کاراشون مثل ما بود و دیدم و عین این بچه ها نشستم گریه کردم، ولی رفیقم بود... همونی که میگفتی اینم شوهر کنه دیگه بهت محل نمیده اینم یه روزی تردد میکنه:؛ نرفت، موند پای همه چیم موند، پای احمق بازی هام، پای گریه هام، پای حالم... تو ولی این وسط کجا بودی؟!

اینکه هر اهنگی گوش میدم یاد تو میوفتم واقعا اذیتم میکنه.' ¹ '

تو یکی از نامه‌هاش نوشته بود: من نگفتم، چون کسی منتظر شنیدن حرف‌های من نبود

حاجی جدی هرچی فکر میکنم هیچی برات نه من نه خانواده ام کم نذاشتیم پس چیشد یهو رفتی؟ مثلا یهو روز ۲۸اسفند از خواب پاشیدی گفتی خب امروز دیگه نمیخوام دوستش داشته باشم؟ مگه قلب من اخه بازیچه دست تو بود؟ چرا هیچ تلاشی نکردی... چرا وقتی ازم خوشت نمی اومد اومدی تو زندگیم چرا هی اصرار کردی که بمونی... حالا موندی باشه اوکی چرا رفتی پس؟ چی شد یهو؟ ارزش یه زنگ و خدافظی رو هم حتی نداشتم؟!

چطوری ببخشمت؟ تو حتی سعی نکردی از دلم در بیاری.

خسته از هرچی درسه... کی میشه نتایج بیاد و تموم بشه🗿🚶‍♀

ولی جدایی از همه دلخوری هام، غرهام، تمام امید من برای بار دیگه دیدنت این لحظه است:)))) به خدا بگم خدایا این ۶۷روزو بزار با دقت یه بار دیگه ببینم دلم اروم شه از دلتنگیش🙂💔

کاش میشد همه اینا خواب بود:)))) کاش اون شب از غم زیاد قلبم تموم میکرد.... *کیلیپ درمورد مرگ کودکه و میتونم بگم خیلی مرتبط با کودک درونمه:)))))

_انتظار از مرگ بدتره همین امروز از تلویزیون شنیدمش؛ از تلویزیونی که فقط روشن بود تا خونه سوت و کور نباشه، تلویزیونی که اونقدر بی‌اهمیت و کمرنگ بود که هیچکس به خودش زحمت خاموش کردنش رو هم نمیداد. اما من این جمله رو شنیدم! انگاری که اون یارو از تو تلویزیون اومد بیرون، جمله رو درِ گوشم گفت و با یه اجی مجی لاترجی برگشت سر جاش! پ.ن: از روز هایی که به انتظار سپری میشه