تراپیستم میگفت هیچوقت مریضای واقعی پیشم نمیان همیشه قربانی ها برای درمان خودشون میان
سکوتِ محض
_
هنوز دیر نیست
هنوز صبر من
به قامت بلند آرزوست
عزیز همزبان
تو در کدام کهکشان نشستهای؟!...