وقتی چتامون یادم میاد به این فک میکنم که چطوری شد که دیگه از دوست داشتنم دست کشید؟:)
اگه به اتوبوس نرسیدی، شاید از یه تصادف نجات پیدا کردی؛ اگه قبول نشدی شاید از یه جای اشتباه نجات پیدا کردی اگه کسی ترکت کرد شاید داره جارو واسه کسی که قراره وارد زندگیت بشه باز میکنه...
شاید جهان پشت چیزی که به نظر بدشانسی داره ازت محافظت میکنه
به مسیر های غیر منتظره اعتماد کن.
یسری چیزها مهمتر از عشقه، مهمه که چطوری باهات حرف میزنه وقتی عصبیه، مهمه چطوری برخورد میکنه وقتی تو اشتباه کردی، مهمه چطوری مرهم برات میشه وقتی حالت بده ، مهمه چطوری مسائل رو حل میکنه وقتی اختلاف نظر دارین، مهمه چطوری بهت واکنش میده وقتی به خودت رسیدی، مهمه چطوری بهت توجه میکنه وقتی سرش شلوغه، همه این چطوریها مهمه و جمله دوست دارم به تنهایی کافی نیست.
سکوتِ محض
اهنگی که پارانویید رو داره تفسیر میکنه... اتفاقی شنیدمش الان ولی میتونم تا پس فردا باهاش گریه کن
ببین، کابوس اسکیزوفرنیا، گم کردن واقعیته!
تصور کن...
یهو متوجه بشی که آدم ها، مکان ها و لحظاتی که برات بیشترین اهمیت رو داشتن، نه از بین رفتن و نه مردن...
بلکه بدتر از اون
"هرگز وجود نداشتن"
چه دنیای جهنمی ميتونه باشه؟!
بمیرم برات که چقدر سختی میکشی(: 💔