خیلی سخته ادای محکم بودن رو در بیاری، وقتی تو خودت فرو ریختی. خیلی سخته به اجبار لبخند بزنی، وقتی تو قلبت گریه می کنی. خیلی سخته همه حسرت خوشبختیت و حال خوبت و بخورن، وقتی که فقط خودت می دونی خیلی وقته که کم آوردی.

من و بغضای قورت داده:)

؛

-/دیدی اخر گمم کردی(:

دلم هیچوقت با آدمایی که بدونِ خداحافظی از زندگیم رفتن صاف نمیشه .

_

-

-

‌سنم که بالا رفت فهمیدم دیگه فقط از آدم‌هایی که یاد گرفتن در لحظه زندگی کنن خوشم میاد. افرادی که برای آینده تلاشگر هستن اما حال رو له نمی‌کنن. دیگه پذیرفتم هر ارتباطی پایانی داره، باید عشق بگیرم و عشق بدم، فقط یه‌بار بجنگم، بعد بگذرم.

اگر روزی غمگین روبه‌روی تو ایستادم، فکر نکن که چه‌قدر ضعیف و کم‌توانم؛ به این فکر کن که تو را امن دیدم و روی تو حساب کردم، که روی غمگینم را نشانت دادم.

گاهی باید پذیرفت که بعضی از درها قرار نیست باز شوند؛ نه به این دلیل که کلیدی نداریم، بلکه به این خاطر که آن طرفِ در، دیگر چیزی برای ما وجود ندارد. گذشتن، بزرگترین هنری است که یک انسان می‌تواند بیاموزد.

به خودت میای و میبینی بیشتر از چیزی که انتظارش رو داشتی دوام آوردی.