ز کمند زلف تو هر شکن، گرهی فکنده به کار من به گره‌گشایی لعل خود، که ز کار من گرهی گشا!

دل من به عشقِ تو می‌نهد، قدمِ وفا به ره طلب فَلَئِن سَعیٰ فَبِهِ سَعیٰ و لَئِن مَشیٰ فَبِهِ مَشیٰ

به تو داشت خو دلِ گشته‌خون، ز تو بود جان مرا سکون فَهَجَرتَنی و جَعَلتَنی مُتَحَیِّرا مُتَوَحِّشا

چه جفا که جامی خسته‌دل ز جدایی تو نمی‌کشد قدم از طریق جفا بکش، سوی عاشقان جفاکش آ!

- جامی

جایزه برترین شعر فارسی با وزن "متفاعلن" تعلق می‌گیره به جناب جامی؛ سلمان ساوجی هم خوب شعرایی گفته. لیک، بیشترین استعمالش توسط جناب بیدل دهلوی بوده...😃

به زیارتی چه شود که بر سر خاکیان قدمی نهی؟! به عیادتی چه زیان دهد که به حال ما نظری کنی؟! - سلمان ساوجی

دلتنگ تصورات خویش هستم؛ نه دلتنگ مصادیق آن‌ها...

ریشه‌ی وطن تشنه که می‌شود، سیراب نمی‌شود مگر با خون خائنین... #مهدینار✍

- انَّ الله علیمٌ بذات الصدور... همین بس که تو میدانی! -

- دل بی‌تو به جان آمد! وقت است که باز آیی...

با شب‌ستیزان دل همنوا کن صبح است جانا شوری به پا کن