آن روز، نشانی مادر شهید را اگر می‌خواستم بدهم می‌گفتم: "وارد صدرا که شدی، همه در حال گریه‌اند. هر جا را که ببینی! رفقای شهید توی کلاس درس دوازدهم، پهلوی صندلی شهیدین ضجه می‌زنند و هیچ کس آرام نمی‌گیرد. بعضی‌هاشان توی کلاس دهم و یازدهم، کنار شوفاژ که جای همیشگی محمد مهدی بود، تجدید خاطره(بخوانید گریه) می‌کنند. اما یک زن، تنها و تنها یک زن، والده‌ی محمدمهدی‌ست که گریه نمی‌کند... حتی بغض نکرده است؛ دمی و کمتر از دمی. حتی خم به ابرو نیاورده و آرام است. به طرز معجزه آسایی رشک‌برانگیزانه! حتی سخنرانی می‌کند و شعار لبیک یا خامنه‌ای و مرگ بر اسرائیل می‌دهد و رفقای شهید را آرام می‌کند! همان‌ها که قرار بود جلوی مادر شهید گریه نکنند‌. زن با یک دست، زهراوار چادر خاکی‌اش را گرفته و با یک دست، مدیریت اوضاع را! مجسمه‌ی صبر است. مثل زینب سلام الله علیها. زن، غیر از مادر شهید، که می‌تواند باشد؟!" #مهدینار @qalamdard

از روزی که طلبه می‌شم تا روزی که می‌میرم نبودن یه چیزی رو حس می‌کنم. نبودنِ محمد مهدی که قرار بود همین تابستون، توی یه حوزه‌ی قم، همدرس و همبحث بشیم؛ اونم بعد از سه سال قول و قرار و ایده‌ها و فانتزی‌های مختلف. و حالا؟ اتفاقی نیوفتاده. من بایستی جای دو نفر درس بخونم... (قولی که که مادر شهید ازم گرفت!)

ناپدری‌ نامی داشتیم به نام محمدرضاشاه! بحرین را عروس کرد و به ریش خانواده خندید‌. حالا وقت آن است با پشتیبانی پدر حقیقی ایران، رضا جان علیه السلام، طلاق دختر را بگیریم! #مهدینار @qalamdard

ان‌شاء‌الله.

- باذن الله...

هزار الله اکبر... چه قدّی داشتی اکبر!

۱:۲۰...

پشیمان می‌شود آن‌که برای تو نمی‌میرد! چرا عاقل کند کاری که باز آرَد پشیمانی؟! -

کتاب می‌خواند. و با کتاب خواندن معادلات جهان را به هم می‌پیچید. مانند موسی؛ که نیل را. و مانند ابراهیم، که کوه آتش را... #مهدینار @qalamdard

بی امتحان مرا به غلامی قبول کن! من‌ خود قبول‌ دارم از این امتحان ردم.‌‌..‌

بنواز که خوب می‌نوازی ایرانِ من...

ترامپ! حالا دیدی چه شد؟!