سوره طه رو با قرائت راشد العفاسی گوش بدید تا عاشق بشید... https://surahquran.com/sheikh-127-sora-20-mp3-fa.html

علی با مسمار داغ و تازیانه و سیلی بی‌هوا و درِ سوخته کشته شد؛ سال‌ها بعد با ضرب شمشیر به خاک سپرده شد! #مهدینار @ezdehameeshgh

"او" را در آسمان تشییع کردند. ماهِ شکسته توی قبرهای زمینی جا نمی‌شود... #مهدینار @ezdehameeshgh

نخل راحت می‌شود و چاه... آرام می‌گیرد. پلک‌های سرخ کوفه را می‌بینم؛ بالاخره گرمِ خواب می‌شوند. پلک‌هایی که سال‌ها نبسته از صدای هق‌هق علی... کوفه می‌خوابد... بالاخره. #مهدینار @ezdehameeshgh

مردی می‌بینم؛ ایستاده در فراسوی باور... آنجا که تاریخ دو نیم می‌شود و در نقطه‌ی عطف به اوج می‌رسد. مردی می‌بینم پیر و خسته، تکیه داده به غلاف شمشیر. می‌گوید: "من از این‌ها خسته‌ام و این‌ها از من خسته..."

زینب را می‌بینم... پارچه‌ای دور سر پدر می‌بندد تا ماهِ شکسته را... زینب صد و ده روز دیگر خون گلوی برادر را چه می‌کند؟!

زخم سر و زهر تیغ و مردم کوفه بهانه‌اند... دلتنگ زهرایی؟! برو!

و فردا... دل‌ها خورد و خاک شیر و کوچه‌ها به خاک و کاسه شکسته و شیر کشیده می‌شود...

فکر می‌کردم امسال هم باید از خیر شب قدر و احیا بگذرم! اما تهِ دلم می‌گفتم: "چی می‌دونی تو؟! شایدم... شد!" و شد! محل اسکانمان، زائرسرای امامزاده بود و من اولین نفری بودم که حتی قبل از شروع مراسم در امامزاده بودم. #پرواز #مهدینار @ezdehameeshgh

گفت انتظار امر خوبی نیست... گفتم: "برعکس! امر خوب و لازمیست. رشد می‌دهد. بیدار نگه می‌دارد. مثل بنزین برای ماشین است؛ حرکت دهنده‌... اما سخت است! همین!"

مرا در انتظار دیدنت دیدی..‌. نمان رهایم کن من دانه‌ام در انتظار توست که هزار شاخه شوم! #مهدینار @ezdehameeshgh

باز هم اتفاق افتاد! بار‌ها اتفاق افتاده بود؛ فرم مدرسه‌ام را می‌پوشم و برنامه‌ام را با عجله توی کیف چرمی دیپلمات می‌گذارم، جورابم را کج و کوله می‌کشم بالا و... در جواب هر کسی که بگوید: "صبحانه نخوردی..." می‌گویم: "کوفت بخورم! دیرم شده! اگه یه دیقه دیر برسم آقای آیین یه نمره از انضباطم کم می‌کنه!" میخواهم از خانه بزنم بیرون که... خب! راستش اگر کسی توی خانه نباشد واقعا به مدرسه می‌روم و تازه می‌فهمم: "باباااا! تو چرا وقتی خوابی فرق صبح و غروبو نمی‌فهمی؟! چرا یه نگاه به ساعت نمی‌کنی که بفهمی غروبه؟!" *** اذان را که گفتند، مطمئن شدم صبح نیست! اما افطار نکرده و آب ننوشیده، لباسم را پوشیدم و با برنامه روز یکشنبه، از خانه بیرون زدم؛ به مقصد خانه‌ی مادربزرگ؛ برای درس خواندن؛ عربی خواندن. از یک ماه قبل گفته بودند بیست و ششم، امتحان عربی استاد بیرامی از تمام مدرسه گرفته می‌شود! از کل کتاب و جزوه! امتحانی که یقین داشتیم سخت‌تر از امتحانات نهایی است. عربی‌مان به خودی خود سخت است، با جزوه عربی استاد بیرامی سخت‌تر! با خودم گفتم: "حالا چجوری می‌خوای جمش کنی؟! جزوه سال دهم، هست! جزوه امسال و قواعد نواسخ مونده، ترجمه دروس و المعجم‌ها مونده... از همه بدتر! معتلات رو می‌خوای چیکار کنی؟! با قواعد ناقص‌‌‌..." یک شب تا صبح وقت داشتم؛ اما کافی نبود! به خانه‌ی مادربزرگ که رسیدم، توی پذیرایی اتراق کردم. با ترجمه دروس شروع کردم؛ به المعجم‌ها گریز زدم و تمام که شد، ساعت، دوِ نصف شب شده بود! سراغ صرف رفتم و با معتلات شروع کردم. هر مبحث و قاعده از قاعده قبل پیچیده‌‌تر بود و تبصره‌هاش بیشتر می‌شد. تا خود اذان زبانم جز "قالَ قالا قالو، باعَ باعا باعوا" هیچ نگفت؛ و باز هم نتوانستم حتی لقمه‌ای نان خشک و جرعه‌ای آبِ گرم بخورم! قالَ قالا قالوا و باعَ باعا باعوا تا قوقولی قوقوی صبح‌دم و بع بع بع گوسفندها، ادامه داشت و به خودم که آمدم دیدم ساعت شش شده است. لباسم را پوشیدم و کیف و جزوه به دست، از خانه زدم بیرون. یک چشمم به نواسخ بود و یک چشمم به شهر. تمام شهر را اعراب گذاری کردم! آسمان، جمله بود؛ جمله اسمیه. قلعه دختر، مبتدا بود و مسجد جامع خبر! قدمگاه بازار جارومجرور بودند، بادگیر مدرسه ابراهیمیه صفت بود، چهارسوق، مضاف الیه بود و... خنده‌ام می‌گرفت! عربی داشت مغزم را میپیچید به هم و خوردش می‌کرد. مثل یک تکه هویج بزرگ در دستگاه آبمیوه‌‌گیر! به مدرسه که رسیدم، پله‌ها را تند تند پایین رفتم و توی نمازخانه خودم را ولو کردم روی زمین. همان موقع آقای آیین در را باز کرد و گفت: "پورمحمدی رحل‌ها رو بچین!" شروع کردم به چیدن رحل‌های قرآن روی زمین و تمام که شد دوباره مشغول شدم. مهرابی رسید و تا‌‌ نگاهش به جزوه‌ام افتاد گفت: "الکی نخون! کنسله!" - "از کجا می‌دونی؟!" - "نمی‌دونم شایدم نباشه! تو مراسم افطاری دیشب، از آموزش پرورش اومدن اینجا. موقع خداحافظی با دوازدهما و دهما ریختیم سرشون که با آقای آیین برای کنسل شدن امتحان امروز حرف بزنن. آقایی آیینم گفت یه کاریش می‌کنم!" خندیدم و گفتم: "غیر ممکنه... تو تاریخ بیست ساله‌ی صدرای کرمون تا حالا آقای بیرامی امتحانی رو لغو نکرده!" آقای آیین که آمد، صحبتمان تمام شد. از همان اول شروع کرد به متلک گفتن که "بی‌کارین اومدین مدرسه؟! نمیومدین خب!" حرف‌هایش و پوزخند ملایمش عجیب بود! صبحگاه که تمام شد، پشت در کلاس دوازدهم‌ها منتظر ایستادیم که ببینیم چه می‌شود. #انکسال #قسمت1 #مهدینار @qalamdard