از قیل و قالِ مدرسه حالی دلم گرفت یک چند نیز خدمتِ معشوق و مِی کنم -

کِی بود در زمانه وفا؟ جامِ مِی بیار تا من حکایتِ جم و کاووسِ کِی کنم -

از نامهٔ سیاه نترسم که روزِ حشر با فیضِ لطفِ او صد از این نامه طِی کنم -

- کو پیک صبح؟ تا گله‌های شبِ فِراق با آن خجسته طالعِ فرخنده پِی کنم -

این جانِ عاریت که به حافظ سپرد دوست روزی رُخش ببینم و تسلیمِ وی کنم -

باید غبار صحن تو را توتیا کنند آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند هوهوی باد نیست که پیچیده در رواق خیل ملائکند رضا یا رضا کنند بازار عاشقان تو از بس شلوغ شد ما شاعرت شدیم که مارا سوا کنند هرگز نمیرد آنکه دلش جلد مشهد است حتی اگر که بال و پرش را جدا کنند هرکس به مشهدآمد وحاجت گرفت ورفت او را به درد کرببلا مبتلا کنند دردی عظیم و سخت که آن درد را فقط با یک نگاه گوشه ی چشمت دوا کنند از آن حریم قدسی ات آقای مهربان کی شود که گوشه ی چشمی به ما کنند #هندزفری‌لازم

سوره قمر فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغْلُوبࣱ فَٱنتَصِرْ(١٠) به خدا عرض كرد: «من ديگر به‌تنگ آمده‌ام.به فريادم برس!»

کار خوبه امام رضا درست کنه..❤️‍🩹💫 - #هندزفری‌لازم

تو کارت اینه منو راهم بدی تو شاه شدی رزق گدا هم بدی تو نه نمیذاری که هر جا برم تو اصلا اینجایی #پناهـ ـم بدی - #هندزفری‌لازم

گدای تو منم از همون قدیم منو ببر به روزای بچگیم..🫠🥹 - #هندزفری‌لازم

دل من وصله به حریم تو میبینم روی سرم دست کریم تو وسط صحنت میزنم زانو واسه‌ی برگ ضمانت اومده آهو.. 🌸🍃 #هندزفری‌لازم

بر دوش خود بریز دو زلف سیاه را بالا مبر ز خسته دلان دود آه را در”بست طوسی”تو چه رنگی دویده است کز لطف می خرند سپید و سیاه را خورشید من شبی به سر خود طواف کن بر هم بزن معادله‌ی مهر و ماه را در صحن کهنه تازه به تازه است روی تو نو کن به جلوه‌ای دل و جان تباه را موسی عصا به کف به حریم تو پای زد تا دید می خرند دل”من عصاه”را گر صحن انقلاب مرا منقلب نکرد کج می‌کنم به گردن کج تا تو راه را کفرم مبارک است به تبریک من بیا چرخانده‌ام به سوی رضا قبله‌گاه را ایوان تو به کعبه تفاخر نمی‌کند بر بنده فخــر، عیب بود پادشاه را بین تو و خدا به خدا مایل تو ام شکر خدا که برد ز من اشتباه را کفر مرا در آر و نشان جهان بده رو کن که سجده کرده‌ام آن بارگاه را وقت ورود کفش سپارند خلق و ما دادیم بوسه کفش کَـنِ کوی شاه را زاهد تو را پسندد و رو بر خدا کند یا رب مکن نصیب کسی این گناه را مالی نداشتم ولی از جستجوی تو انداختم میان ضریحت نگاه را دل گر ز زلف رفت خط و خال او به جاست گیرم که شب گذشت چه سازم سپاه را؟ یک سوی عیش این منم و تو سوی دگر سنجیده‌ام به کوه در این بزم کاه را من در رواق آینه عکسم به طاق بود دادند بر گدا به حریم تو جاه را بینا و کور نزد تو یکسان کنند سیر پر کرده‌اند بر سر این راه چاه را در حرمتت که امر خدا نیز قائم است دیدیم ایستاده سر پا اله را تا عِطر یا رضا نپرد از میان جان دزدیده می‌کشم نفسِ گاه گاه را تا از رجوع خلق مبادا شود مَلول دادی #پناه از کَرَم خود پناه را روییده است معنی ما هم در این چمن پامال خویش کن سر راه این گیاه را ـ معنی زنجانی (محمد سهرابی) .. #قطره #طعم_شیرین_خدا