وای یادتونه 🤦🏻‍♀️ https://eitaa.com/Qiunba

۰۰:۰۰

✍🏻 شمر کیست؟ مردی که شانزده بار پای پیاده به حج رفت ، اما حسین بن علی (ع) را کشت! یکی از افراد مقابل امام حسین ، شمر بن ذی الجوشن است. از فرماندهان سپاه امام علی (ع) در جنگ صفین و جانباز امیر المومنین! کسی که در میدان جنگ تا شهادت پیش رفت. این چنین کسی حالا در کربلا شمر می‌شود. شمر آدم کوچکی نبود ، اگر نیایش های شمر را برای شما بخوانند و به شما بگویند که این ها مال شمر است شما با آن ها گریه می کردید. فکر نکنید شمر اهل نماز و روزه نبوده و یا از آن دسته آدم هایی بوده که عرق می خوردند ، عربده می کشیدند ؛ شمر و بسیاری دیگر که آن طرف ایستاده اند ، آدم هایی هستند که پیشانی پینه بسته داشتند! بسیاری از آن ها اهل تهجد بودند. در کربلا هر روز ۲۰ هزار نفر در فرات غسل می کردند. غسل قربة الی الله که حسین (ع) را بکشند و می گفتند: غسل می کنیم تا ثوابش بیشتر باشد! در ظهر عاشورا وقتی ابا عبدالله برای نماز خواندن ، اذان می گفتند ؛ فکر نکنید در آن طرف کسی نماز نمی‌خواند. آن ها هم نماز می خواندند! برخی از این افراد به ابا عبدالله علیه السلام می گویند که نماز شما قبول نیست! و حبیب به آن ها می گوید: «نماز شما قبول است؟!» درگیری می شود. حبیب به شهادت می رسد. حبیب پیش از نماز ظهر ابا عبدالله به شهادت رسیدند. ما در کربلا به کلاس شمر شناسی نیاز داریم. یک کلاس به عنوان تحلیل شخصیت شمر! شمری که شانزده بار به مکه رفته ، جانباز امیر المومنین (ع) بود ، کسی که در کنار مولا زخمی شده بود ، چه شد که فرمانده جنگ حضرت علی علیه السلام به این جا رسید؟ این هشدار و اندرزی است برای امروز و فردای ما برای عاقبت به خیری و همچنین فریب نخوردن به وسیله شیطان و نفس اماره در مورد مال و مقام دنیایی

‌ ‌من عروس کسی اگر بشوم ، مجلسم را به توپ می بندی ؟ یا ز من میبُری دل خود را ، در کنار نگار می خندی ؟

‌ تو عروس کسی اگر بشوی ، جگرم را کباب خواهی کرد ‌. بی مروت بمان سر حرفت ، که مرا انتخاب خواهی کرد .

‌ تو عروس کسی اگر بشوی ، من سلامی به دار خواهم گفت . شاه نه شاعرم پس از تو فقط ، غزل گریه‌دار خواهم گفت .

چنان از رفتنت ویران شدم‌ انگار بعد از جنگ ، کسی بر دوش می‌گیرد تن بی‌جان ِایلش را .

شرط بستم با دلم یک بار از او بگذرم ، سوی من چرخید و لبخندش توانم را گرفت .

شيدا:بابا؟ پوشه را بست و به سمتش برگشت داريوش:بله بابا جان؟ شيدا:اين عکس کي بود بابا؟ داريوش:عکس هيچکس .برو به سعيد بگو بياد .بايد بريد سفر شيدا:سفر؟چي شده بابا؟اون پسر کيه؟ داريوش:بعدا ميفهميد .برو به سعيد بگو بياد شيدا عقب عقب رفت و آرام به سمت سعيد رفت شيدا:سعيد؟بابا داره چيکار ميکنه؟ميگه ما بايد بريم سفر .عکس اون پسري که شب منو از دست اون مرد نجات داد هم دستش بود .چرا؟ سعيد با نگراني به خواهرش که رنگ پريده بود نگاه ميکرد سعيد:آروم باش شيدا ..نگران نباش بابا کار بدي نميکنه که بخواد کسي رو به خطر بندازه شيدا:ولي من ميترسم سعيد:نترس..بيا بريم که ببينيم قراره کجا بريم دست خواهرش را گرفت و به سمت پدرش راه افتاد سعيد:بابا؟قراره کجا بريم؟ داريوش:شمال سعيد:چقدر ميمونيم؟ داريوش:نميدونم ...فردا حرکت ميکنيد و تا وقتي هم که نگفتم بر نميگرديد سعيد:وليـ... داريوش:ولي نداره .همين که گفتم و بعد از کنار آنها گذشت و سوار ماشين شد سعيد:بي خيال شيدا..نگران نباش .فقط يه سفره ميريم شمال خوش ميگذرونيم شيدا:باشه ساعت 3:30 شب بود ..آرام در اتاقش را باز کرد و از آن خارج شد ..به طرف اتاق کار پدرش رفت و وارد آن شد ..بايد ميفهميد که آن مرد کيست و پدرش اورا از کجا ميشناسد روي ميز کار پدرش چند پوشه و پرونده بود که هيچکدام سبز رنگ نبودند ..شروع به گشتن کشو ها کرد..کشوي سوم را باز کرد و چشمش به پوشه ي سبز رنگي افتاد ..آن را از کشو بيرون کشيد و روي ميز گذاشت .پوشه را باز کرد و زير نور چراغ مطالعه عکس همان مرد جوان و جذابي را ديد که آن شب روحش را از مرگ نجات داد.. شروع به خواندن کرد :ماهان فرجام ..سرگرد سوم دايره ي جنايي .نام پدر :مرحوم علي فرجام ..نام پدر بزرگ:سالار خرسند ..آدرس محل زندگي:.... صفحه اي ديگر را باز کرد :آرمين خرسند ..سرگرد کامل دايره ي جنايي... اين يکي را ديگر نميشناخت ..خرسند؟پدرش گفت که با خانواده ي خرسند به آن پارک ميرفتند..پوشه را بست و داخل کشو گذاشت ** ماهان ارکيا:فهميديد؟شما بايد اين کاميون رو برگردونيد ايران -آره فهميدم ازم فاصله گرفت و رفت يه طرف ديگه ..دستم رو مشت کردم و تو هوا کوبيدمش -لعنتي رفتم يه جاي خلوت و تماسم رو با آرمين برقرار کردم آرمين:چيشده؟ -نخود سياه آرمين:يعني چي؟ -يعني يه کاميون دادن به من و جاويد که برشگرونيم ايران آرمين:ميدونستم ..اشکالي نداره تنها بايد برشگردونيد يا بازم کسي همراهتون هست؟ -تنها ارمين:نميخواد ببريدش..تا نزديکاي مرز که مطئن شن از ارمنستان خارج شده ميبريدش و از اونجا هم ميام دنبالتون تا داخل بقيه ي ماموريت شرکت کنيد باشه آرمين:برو تا شک نکردن.مواظب باش -باشه خداحافظ آرمين:خداخافظ ارتباط رو قطع کردم ..به طرف جايي که تيرداد بود راه افتادم تيرداد:چي شد؟ -بهش گفتم .گفت که تا مرز ايران و ارمنستان کاميون رو ببريم و اونجا هم به بچه ها ملحق شيم تيرداد:باشه ازش دور شدم تا برم از ارکيا بپرسم که کي بايد حرکت کنيم.از دور ديدمش که داشت با تلفن حرف ميزد و به سمت در حياط ميرفت ..بهش نزديک شدم که صداي مکالمش که داشت با يه نفر حرف ميزد متوقفم کرد ارکيا:بله؟ -.... ارکيا:چشم -.... ارکيا:آقا خودشون تشريف ميارن؟ -.... ارکيا:بله قربان حواسم هست ..چشم خدانگهدار تلفنش رو قطع کرد و من براي اينکه شک نکنه سريع صداش کردم -ارکيا؟ برگشت سمتم ارکيا:چي شده ميلاد؟ -کي بايد حرکت کنيم بريم ايران؟باکي ميريم؟ ارکيا:به تيرداد هم گفتم .شما دونفر با دو نفر ديگه از بچه ها فردا صبح ساعت 4 راه ميفتيد ... صداي زنگ تلفنش مانع از ادامه يحرفش شد ارکيا:بايد برم کار دارم