دست خودشونم نیست

کلا اینا باید گزینشی استخدام می شدن نشده متاسفانه

نمونش؟ خود بنده

مدیونید فکر کنید به مغزم فشار وارد شده و از خودم عصبانی ام

هر کسی از شما عزیزان دل اومد ناشناس و برای درآمد زایی، کار اقتصادی، پول در آوردن، منبع مالی، کار، ژورنال نویسی، نویسندگی تو یه مجله با تایم و دورکاری، خیاطی و سوزن دوزی با پیشرفت قابل مشاهده و... صحبت کرد و پیشنهاد های باحال داد از همینجا «دست دوستی تا ابد» بهش می دم ... این خط این نشون

تایپم هم خوبه همه این پیاما رو برای شما در کسری از ثانیه تایپ می کنم اکثرا بدون غلط و با رعایت علائم نگارشی. صد در صد تضمینی با چند دور چک

اشکال نداره ما امام رضا داریم

من دنبال کار می گردم حتی فرش شویی هم باشه خوبه

من بلدم بنویسم اگه جایی کسی بلد نبود لازم داشت و پول می دادم خبرم کنید

بله بله درسته ما تو خانواده ایرانی زندگی می کنیم و از نوع ۵ هستیم. نوع پنج گونه ای از خانواده ایرانیه که برای جدایی اقتصادی بچش و درآمد زایی و پس انداز کردنش و یاد گرفتن اینا برای بچش هیچ برنامه ای نداشته..

تیپیکال خانواده ایرانی اینه که : غذا بخور، رشد کن، زیاد حرف نزن و آرزو هامو برآورده کن با احترام پدرت/مادرت

البته نوع ۵ خانواده ایرانی مورد آخر رو نداره و خیلی دنبال آرزوهاش نیست. هست ولی نه خیلی و کاملا هم آرزوهاش با افراد جامعه متفاوته مثلا به عنوان مثلا بنده نوعی، پدرم دلش می خواد که چی؟ من یه کلاه حصیری سرم بزارم، موهامو پریشان کنم با یه جفت چکمه باغبونی و یه داس مخصوص تو مزارع کشاورزی لذت ببرم و از کشاورزی روحم شاد شه در صورتی که من کاملا برعکسم :/// دلم یه دفتر کوچیک و نقلی تو طبقه بیست و نهصدم یه ساختمون تو یه جای شلوغ می خواد که ترجیحا یه مسجد نزدیکش باشه برا وقتایی که از کثرت دنیا خفه می شدم و کار کنم و یه زندگی خوب داشته باشم شریک زندگی هم نمی خوام همینقدر گوگولی. شریک زندگی هم اگه قول بده آدم خوبی باشه و آاااادم باشه ولو اگه خودم نباشم و قابلیت دیلیت و و اضافه داشته باشه می تونه بیاد زندگیشو با من شریک شه و گرنه نه