تایپم هم خوبه
همه این پیاما رو برای شما در کسری از ثانیه تایپ می کنم اکثرا بدون غلط و با رعایت علائم نگارشی.
صد در صد تضمینی با چند دور چک
بله بله درسته
ما تو خانواده ایرانی زندگی می کنیم و از نوع ۵ هستیم.
نوع پنج گونه ای از خانواده ایرانیه که برای جدایی اقتصادی بچش و درآمد زایی و پس انداز کردنش و یاد گرفتن اینا برای بچش هیچ برنامه ای نداشته..
تیپیکال خانواده ایرانی اینه که :
غذا بخور، رشد کن، زیاد حرف نزن و آرزو هامو برآورده کن
با احترام پدرت/مادرت
البته نوع ۵ خانواده ایرانی مورد آخر رو نداره و خیلی دنبال آرزوهاش نیست. هست ولی نه خیلی
و کاملا هم آرزوهاش با افراد جامعه متفاوته
مثلا به عنوان مثلا بنده نوعی، پدرم دلش می خواد که چی؟ من یه کلاه حصیری سرم بزارم، موهامو پریشان کنم با یه جفت چکمه باغبونی و یه داس مخصوص تو مزارع کشاورزی لذت ببرم و از کشاورزی روحم شاد شه در صورتی که من کاملا برعکسم :///
دلم یه دفتر کوچیک و نقلی تو طبقه بیست و نهصدم یه ساختمون تو یه جای شلوغ می خواد که ترجیحا یه مسجد نزدیکش باشه برا وقتایی که از کثرت دنیا خفه می شدم
و کار کنم و یه زندگی خوب داشته باشم شریک زندگی هم نمی خوام
همینقدر گوگولی.
شریک زندگی هم اگه قول بده آدم خوبی باشه و آاااادم باشه ولو اگه خودم نباشم و قابلیت دیلیت و و اضافه داشته باشه می تونه بیاد زندگیشو با من شریک شه و گرنه نه
بله داشتم می گفتم
در همین حین خانواده ایرانی نوع d یه جور دیگست کمی دنبال آرزوهاش تو بچه هاش می گرده، ولی نه خیلی در حد متوسط رو به بالا
و رو یه سری چیزای خاص بچه حساسه مثل : درسسسس خوندن
البته نوع ۵ خیلییی حساس نیست در حد متوسط رو به پایین
نوع d میگه درس بخون و آدم حسابی شو تا همه بخرنت. اما بچه خودش دوس داره با یه بیل بره کشاورزی کنه و حتی یه لباسم داره که بیرونیه اما ما ازش به عنوان لباس باغبونیش یاد می کنیم تا تو زندگی موازی که باغبونی می کنه و از هوا لذت می بره کشاورزی کنه و دنیا به کامش باشه
احساسی و محبت آمیز؟
با من شوخی می کنید؟ اصلااا تو تیپیکال خانواده ایرانی چیزی به نام تغذیه احساسات و عواطف نمی گنجه