روی‌ دستش 'پسرش' رفت‌ ولی‌ قولش ‌نه...! نیزه ‌ها‌ تا‌ 'جگرش' رفت‌ ولی‌ قولش‌ نه! شیر مردی‌ که‌ در‌ آن‌ واقعه 'هفتاد‌ و‌ دوبار' دست‌ غم‌ بر 'کمرش' رفت‌ ولی‌قولش‌نه! هر کجا‌ می‌نگری نام‌ حسین‌ است‌ و‌ حسین:) ای‌ دمش‌گرم‌ 'سرش' رفت ولی‌ قولش‌ نه!

حالا که نیستید؛ وقتی مراسم های بیت رهبری به پایان می رسد دست هایمان را برای خداحافظی بالا نمی بریم دیگر برای گرفتن انگشتر و چفیه به سمت شما پرواز نمیکنیم؛ دیگر نیستید که سرتا پا چشم شویم و تا ثانیه آخر رفتنتان را از حسینیه تماشا کنیم؛ اگر بودید به جای تکیه بر دسته صندلی ساده شما بر شانه های محکمتان تکیه می کردیم؛ کاش بودید و باز هم روی این زیلوهای آبی رنگ خانه قشنگتان راه می رفتید و قند در دلمان آب می شد؛ کاش بودید