#قسمت_بیست_و_یکم
#هوسوزندگی
هوس چیست؟
درباره هوس و اینکه چیه مفصل حرف زدیم.
و اینکه ذات هر انسان چیه
حالا میخوام از ریشه هوس براتون بگم.
آدم ها از شروع دوران نوجوانی نیاز های جدیدی تو خودشون میبینن.
نمیشه انکارش کرد همه تجربه کردن😊
اولش با حالت زود رنجی شروع میشه.
و بعد
غمی که هیچکس درکش نمیکنه.
یک پوچی خاص که مدام میخوایم پرش کنیم.
انگار تمام دنیا سیاه شده.
دوست نداریم دیگه اینجا باشیم.
خیانت میبینیم.
اطرافیانمون ، دوست و آشنا..
به هیچکس نمیشه روی آورد.
پس تنهایی بهترین گزینس درسته؟
توی اتاق.
یه گوشه.
و فقط اشک و اشک و اشک.
انگار دلمون به دو قسمت تقسیم میشه.
یک قسمت.
قسمتی که خالی نمیشه.
هرچی هم گریه کنی نه.. خالی نمیشه.
تلاشمون بی فایدس.
انگار خفت میکنه.
تو گلوت گیر کرده. و هیچجوره نمیتونی بیانش کنی.
چون هیچکس مورد اعتماد نیست که درکت کنه.
هیچکس.
پس پر میمونه و اذیت میکنه.
یه قسمت دیگه. هم خالیه.
پوچ پوچ.
چطور میخوای پرش کنی؟
هیچکس نیست که بیاد توش.
هیچ چیزی نیست.
هیچی که واقعا درک کنه.
اگرم هست کوچیکه.
سعی میکنی با گوش دادن موزیک و گریه کردن پرش کنی. چون درک میشی انگار.
ولی نه.. گوششو میگیره فقط.
متن هایی میخونی که از زندگیت میگن.
از حالت واقعی زندگیت.
حالت شاید ذره ای بهتر شه. اما یه گوشه دیگش بیشتر پر نمیشه.
این دوتا خیلی بزرگه.
کمرتو خم میکنه.
ادامه دارد..
_«ިߊیِحܘ»