دوست دارین با هم انجام بدیم؟ =)

24 مهر, «بر می‌خیزیم» نمی‌دونم، شاید چون تو جمع فامیل بودیم و هر خانواده ای وارد خونه می‌شد دست جمعی -تعداد زیاد*-براشون بلند می‌شدیم، چای به دست و وسط صحبت، سلام علیک می‌کردیم و... بر‌می‌خیزیم، یادآور این قسمت از امروزه*

الهه زیبا، نمی‌دونستم پیامای اینجا رو می‌خونی. کِیفم کوک شد و سر رفت بابتش💞

معلومه که میخونم و خیلیم دوسشون دارم😡💞💞

قلبمممم 💘😭

* پشت صحنه کیک تولد *

آرد و شکر رو با پیمانه میلی‌لیتر ریختم(به جای گِرَم😭) اشتباه فاحش من، چشمای علم فیزیک و تبدیل واحد رو سوراخ کرد. یک خطای نابخشودنی. * اما نتیجه (با دست نجات چت جی‌پی‌تی و مدد الهی) خوب شد و بوی نسکافه کل آشپزخونه رو برداشت،فاطمه بح بح و چه چه کرد و ذوق و عجله کار دستم نداد. پس شکر💘

25 مهر, «لازم» امروز پر از ملزومات بود، از ده تا آلارم سر صبح بگیر تا پادکست یکنواخت یازده شب. لازم بود زودتر بیدار شم، ناهار درست کنم و 4 و نیم بعداظهر -تایم استراحت همه موجودات حتی کلاغ ها- با زنگ آموزشگاه برم کلاس. حتی الان هم لازم های امروز تموم نشده. مثلا این پرنده بی‌خانمان عصبانی، ازم میخواد زبان بخونم و فراموشش نکنم. چه نالازم ناجالبی برای امشب.-و لازم اساسی برای آینده-

چقدر برای شروع کردنت ذوق داشتم پارسال.

26 مهر, «انتظار» سراغی از یادداشت های قدیمی گرفتم، یکهو همه ایده ها و آمال و آرزوهایی که وقت و بی‌وقت اومدن تو سرم -و با هزار امید رفتن تو پوشه یادداشت ها تا وقتش برسه و به واقعیت بپیوندن- ریخت رو سرم. وقتی پوشه رو باز کردم و یاد عشق و امیدی که پای تک تک نوشته ها ریخته شده بود افتادم، سوختم. نه برای خودم، برای آرزوهایی که زخم ناباوری، خط خطیشون کرده بود. آرزوها انتظار می‌کشند و من اینو تازه فهمیدم.. پی‌نوشت: چند تا عکسی که از ته یادداشت ها اومده بیرون.