تقدیمی ها رفت اینجا.

Gilmore Girls.

بی‌نهایتتتتتتت سریال قشنگی بود. با اینکه گاهی کارای روری می‌رفت رو مخم ولی واقعا دست سازندشو باید بوسید.

رابطه‌ی امن و مادر دختری که لورولای و روری باهم داشتن خیلی قشنگ بود. انقد رابطشون رو دوست داشتم که اون جایی که بینشون شکرآب شده بود هعی تند تند میزدم جلو که زودتر باهم خوب بشن‌‌.

دراصل رابطشون من رو یاد خودم و مامان می‌انداخت. فداکاری هایی که لورولای واسه روری می‌کرد و کلا همه کاراش رو که میدیدم انگار داشتم رابطه خودم و مامان و از بیرون میدیدم. نمی‌دونم همچین نتیجه گیری از این سریال درسته یا نه ولی من فهمیدم باید قدر مامانو بیشتر بدونم و بیشتر مواظبش باشم.

رابطه‌ی لوک و روری روهم خیلییییی دوست داشتم. لوک با اینکه پدر واقعی روری نبود ولی مثل یه پدر حتی بیشتر از یه پدر همه کاری واسه روری کرد.

از بابای روری هم خیلی بدم میاد. نچسب.

دلم می‌خواد کلی حرف بزنم درموردش اما هرچی می‌خوام بگم یه اسپویلی توش هست.😭

منو ریحانه نیمی از وجودمون تشکیل شده از وام و قسط.

من اگه سرویس قسطی اسنپ نبود الان نصفه چیزایی که دارم رو نداشتم.

آهنگشو نمیذارم چون فاطمیه‌ست. اما خواستم یادآوری کنم که امسالم سوم دسامبر از کسی پلیور نگرفتیم.