“میشه موزیکامون و هندزفریتو باهم شریک شیم؟ میشه دردا و غصه هامونو نصف کنیم؟ میشه صبح و باهم شروع کنیم و شب باهم بخوابیم؟ میشه هدف مشترک داشته باشیم باهم براش تلاش کنیم؟ میشه باهم زندگیو قابل تحمل تر کنیم؟ میشه بذاری تا همیشه کنارت بمونم؟ میشه کاملم کنی؟ میشه قسمتی از زندگی من باشی؟”
یه وقت فکر نکنی من دو روز نبینمت
علاقم بهت کم میشه!
مهم بودنته تو دلم،
که جات امن و محکمه.
درس کُنج دلم..
حالا دوری یا نزدیکی مهم نیست:)
آخرش قبول میکنیم یه سریا برای ما نیستن !
مهم نیست چقدر دوستشون داریم
یا چقدر براشون تلاش کردیم .