یه جایی از زندگی میفهمی آدما آروم آروم عوض نمیشن…
یه لحظهست.
یه لحظه که انگار یه چیزی تو دلشون میمیره و بعدش دیگه همون آدم قبلی نیستن.
دیروز هنوز باهات میخندیدن،
امروز جواب سلامتم سرد شده.
دیروز از همه چی برات میگفتن،
امروز بینتون یه دیوار کشیده شده که حتی نمیدونی کی ساختهش.
سختترین قسمت ماجرا اینه که هیچکس نمیاد بگه «من عوض شدم».
فقط کمکم فاصله میگیرن…
کمکم سرد میشن…
کمکم جوری رفتار میکنن که انگار تو همیشه یه غریبه بودی.
آدم میمونه با یه عالمه سوال بیجواب.
با خاطرههایی که هنوز گرمان
و آدمهایی که دیگه سرد شدن.
بدیش اینه که هنوز همونجایی وایسادی که دوست داشتنشون واقعی بود،
اما اونا خیلی وقته رفتهان…
فقط جای خالیشون مونده
و یه دل خسته که هی از خودش میپرسه:
کِی… کِی انقدر دور شدیم؟
