حس میکنم از یه سنی به بعد دیگه
حوصله گرفتن وایب منفی از آدمای دورتو
نداری، دیگه به این فکر نمیکنی رفیقمه
کلی خاطره داریم، یا حتی بهش احتیاج
دارم فلان جا، انگاری ظرفیت ملاحضه
کردنت پر شده، بدون توضیح کنار میزاری
و عموما میشی آدم بده، ولی اوکیه.
قدردان باشید، قدردان هر آدمی که تو زندگی واسه یک ساعتم که شده از تاریکی نجاتتون داده..