هدایت شده از کَفیل؛
هرکس که دلش خواست ببیند عظمت را ،
باید برود تا که ببیند حرمت را .
الحق که خدای ادبت ، ام بنین است ،
حق خیر دهد والده ی محترمت را .
گفتم قسمی یاد بده ، گفت اباالفضل ،
از آذریان یاد گرفتم قسمت را .
من بار گناهان خودم را نکشیدم ،
اما به روی شانه کشیدم علمت را .
فردا قلم عفو شود در صف محشر ،
وقتی ببرد فاطمه دست قلمت را .
این نیز مقامی است که غمخوار تو هستم ،
ممنون خدایم که به من داد غمت را .
بگذار که در عشق تو این سینه بسوزد ،
دم کن نفسم را که بخوانم دو دمت را .
خود ِاسمت مدحه ابوفاضل .