و من ساز بودم و تو غمگین نواختی؛
من حاصل خیز بودم در من رنج کاشتی؛
و مَن اَبر بودم و ز من اشک ساختی؛
مهسافنائی
امیدواری بزرگترین جنایت است
چون تو را زنده نگه میدارد تا بیشتر رنج بکشی.
چارلز بوکوفسکی
از کلمات پرسیدند چه شد که در جهان پرسه نزدید وناگفته ماندید ؟
و گفتند مگر گریستن گذاشت ما در جهان باشیم مهسافنائی