-
استاد فرشچیان ؛
رفتید . .
اما بـُوسهها خوردند ،
بر نقش ُ نگارهای
ضـَریحی که با یاد ِآنها ؛
تا ابد یادتـُـون زنده
خواهد بود❤️🩹:)
-
اونجا که ونگوگ میگه: نمیخواهم کسی را سرزنش کنم، اما گاهی فکر میکنم جهان برای قلبهایی مثل من زیادی سنگین است...
ولی یه روزی میفهمی دنیا باهات لج نکرده بود فقط داشت بهت یاد میداد، چطور رها و بی نیاز بشی.