خیلی از ما بعد از یکسری آسیب های تکراری ممکنه که دیگه اون آدم سابق نشیم شاید به ظاهر رشد یا حتی پیشرفت کنیم ولی ممکنه شور و شوق مون از بین بره درد همیشه سازنده نیست گاهی اونقدر قدرت تخریبش زیاده که زندگی کردن، امیدوار بودن و خوشبین بودن رو ممکنه تا مدت ها ازت بگیره…

بی‌صبرانه منتظر پاییزم. روزای کوتاه، ساکت، خُنک، خیابونای زرد و نارنجی، قهوه زیر بارون.

شاید خیلی چیزا هست که باید درباره‌ش بغل‌ت کنم .

زندگیمون پر شده از مهم نیست هایی که مهمن.

‏در پایان روز می‌ترسیدم از او جدا شوم؛ فهمیده بودم که خداحافظی‌های کوچک گاهی به ديدار های دور می‌انجامد :)))

الاناس که از زندگی بزنم بیرون...

انسان ها دو دسته ان: _یک سادن زود میبخشن همرو _دو کینه میگیرنو ول نمیکنن من اولی ام اما افراد مقابلم دو!

رفاقتام بو لجن میدن! همینقدر یه طرفن

توی "دیگه هیچی مثلِ سابِق نمیشه" ترین حالتِ مُمکِنم؛

ذهنم قصد کشتنم را دارد ؛ میدانم

بیشتر از همیشه نیازت دارم:))))

هیچ آدمی نمیتونه بی خیال شه مگه الکیه حرف سال ها خاطرست!