آدما تا یه جایی
چون دوسِتون دارن از خودشون میگذرن
اما یه روز اونقدر خالی و پوچ میشن
که از شما و خودشون باهم میگذرن
و هیچوقت اون آدم قبلی نمیشن
نه برای شما، نه برای خودشون.
یه وقتایی تو ماه تو سال تو هفته کم میارم و دلم میخواد دیگه نباشم الان از اون وقتاست